Curaçao is gewend aan veel geweld

Op Curaçao werd gisteren drie minuten stilte gevraagd ter bezinning op de golf van geweld op het eiland. De bevolking kijkt nergens meer van op.

Joelend rennen de leerlingen van de Albert Schweitzer-basisschool op Curaçao over het schoolplein. Het is dinsdagmiddag twaalf uur, de ochtendlessen zitten erop. Op de drukke weg langs de school rijden auto's met hoge snelheid voorbij. Alleen op de binnenplaats van Fort Amsterdam, de zetel van de Antilliaanse regering, is geen geluid te horen. De voltallige ministerraad houdt om twaalf uur drie minuten stilte – en geeft zo gehoor aan de oproep van premier Etienne Ys om zich te bezinnen op de geweldsgolf die Curaçao al geruime tijd teistert.

Het geweld op het eiland breidt zich steeds meer uit. Per jaar vinden er ruim vijftig liquidaties plaats – veelal het gevolg van drugscriminaliteit. Iedere dag vinden vijf tot tien gewapende roofovervallen plaats. In lokale dagbladen staan rubrieken waarin de opmerkelijkste atrakos (overvallen) van die week op een rij worden gezet. De Bon Futuro-gevangenis was de afgelopen weken het toneel van een bendeoorlog, waarbij vorige maand drie gedetineerden door medegevangenen zijn neergeschoten.

Het verzoek van premier Ys aan de eilandbewoners om op een `Dag van Bezinning' gezamenlijk na te denken over manieren om de rust in de samenleving te herstellen, vindt weinig weerklank. Op de Albert Schweitzer-school hebben de leraren de kinderen niet geïnformeerd over de drie minuten stilte en ook de ouders die buiten het hek staan te wachten weten van niets. ,,Ik hoorde net op de radio dat de uitzending onderbroken werd, maar van tevoren is het niet goed gecommuniceerd'', zegt Nathalie Hayba, die haar zoontje komt ophalen.

Hayba, zelf onderwijzeres op een andere school, ziet de oprukkende criminaliteit wel als een ernstig probleem. Ook zij kent mensen die door drugshandelaren zijn bedreigd en niet naar de politie durven stappen. ,,Iedereen is bang, ook de politie. Als bevolking kunnen we er gezamelijk misschien iets aan doen, maar voor jezelf kan je alleen je huis beschermen en hopen dat je kinderen veilig opgroeien.''

Op de parkeerplaats voor de school klinkt de stem van premier Ys uit enkele autoradio's. ,,U, wij allemaal, móeten moedig zijn'', zegt hij in zijn toespraak. ,,Als u dingen ziet gebeuren die fout zijn, moet u iets doen. Als u bang bent dat als u erachteraan gaat, zij achter u aankomen, bel dan nummer 108. Uw anonimiteit is gegarandeerd.''

De geringe belangstelling voor de oproep van Ys staat in schril contrast met de reactie op het eiland eind december na de natuurramp in Azië. Toen was het gehele eiland enkele minuten stil ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de tsunami in Azië. Er werden toen ook grootscheepse inzamelingsacties gehouden. Derdeklasser Christopher Richards, van het naast de basisschool gelegen Albert Schweitzer College, heeft wel een verklaring voor het verschil in animo. ,,De tsunami was een natuurramp. Heel veel mensen hebben daar in één keer hun leven verloren. Hier gaat dat veel geleidelijker.''

Daar is justitie-ambtenaar Erwin Demei het mee eens. ,,Op Curaçao is de criminaliteit jammer genoeg gewoon geworden'', zegt hij om de hoek van de school in het Salinja Shopping Center. ,,Mensen vinden het wel erg als het iemand overkomt die ze kennen, maar verder denken ze al snel `oh, weer een overval'.''

Demei maakt zich zorgen over de zichtbaar groeiende kloof in de Antilliaanse samenleving, ,,Mensen die het goed hebben trekken zich terug, maar voor de andere groep wordt het steeds minder leefbaar op Curaçao. En die groep kan uiteindelijk alleen nog terecht in het criminele circuit. We zouden als gemeenschap meer geld in preventie en onderwijs moeten steken.''