Rebel bij Duitse Beurs

Het is niet moeilijk om te begrijpen wat de bezwaren zijn tegen het naar voren schuiven van Lord Jacob Rothschild als de rebellenkandidaat voor het voorzitterschap van de raad van commissarissen van Deutsche Börse. Als Engelsman en als vader van Nathaniel Rothschild, de president van Atticus Capital, dat meer dan 5 procent van de Duitse beurs in handen heeft, is hij niet bepaald de ideale man om de binnenlandse aandeelhouders van Deutsche Börse aan de zijde van de rebellen te krijgen.

Maar het belangrijkste is dat Rothschild een geloofwaardige zwaargewicht is uit de Londense City, die andere rebellerende aandeelhouders graag als hun aanvoerder zien. Zijn bemoeienis onderstreept de vastberadenheid van sommige aandeelhouders om het bod van 1,35 miljard pond van Deutsche Börse op de London Stock Exchange (LSE) te torpederen. Een hele reeks alternatieve kandidaten, waaronder enkele Duitsers, zal volgens een ingewijde mettertijd ten tonele worden gevoerd. Werner Siefert, de topman van Deutsche Börse, kan zijn borst nat maken.

De rebellen kunnen tot nu toe rekenen op ongeveer 35 procent van de stemmen, hetgeen niet voldoende is om het bestuur naar huis te kunnen sturen. Maar deze jongste ontwikkeling betekent beslist een extra frustratie van Sieferts ambities. Om als winnaar uit de overnamestrijd te komen, moet hij het bod van Deutsche Börse op LSE boven de 530 pence per aandeel uittillen, die LSE al als ontoereikend heeft afgewezen. Maar het is moeilijk in te zien hoe hij dat kan doen zonder zijn aandeelhouders verder tegen zich in het harnas te jagen. En het is ook moeilijk in te zien hoe LSE dat bod kan aanvaarden, gezien de twijfels over het vermogen van Deutsche Börse om de transactie af te ronden.

Siefert kan slechts zichzelf de schuld geven voor zijn penibele situatie. Misschien is hij niet in staat te begrijpen hoe absurd zijn ambitie is om LSE over te nemen, als hij niet bereid is om zich te houden aan de basisregels van het Britse effectenrecht.

Maar zijn adviseurs, waaronder zakenbank Goldman Sachs, moeten dat wel kunnen begrijpen en hem dat in ondubbelzinnige termen duidelijk kunnen maken, al was het maar om hun eigen reputatie te beschermen. Zij moeten immers erkennen dat zijn tactiek van het zich verschuilen achter de regels van het Duitse ondernemingsrecht neerkomt op een affront.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.