Kok

Het jaarlijkse PvdA-congres in de aula van de TU Delft nadert etenstijd en daarmee zijn einde. In de garderobe doe ik verwoede pogingen mijn eigendommen terug te vinden. Overal liggen verdwaalde jassen, shawls en handschoenen waar geen systeem meer in te ontdekken valt. Jassen op de vloer, jassen in de vensterbank en ja, ook nog een paar jassen aan een haakje. En dan zijn er tientallen mensen die net als ik in datzelfde hoekje menen te moeten zijn.

In de verte zie ik mijn spullen en impulsief stap ik met een reuzensprong half over iemand heen, die ik met een katachtige reflex en een balletsprongetje nog net weet te ontwijken. Wim Kok. Op de grond zijn jas aan het zoeken.