Elf kleine ministertjes

Nee, dan vroeger. Vroeger was de wereld voor een minister van Financiën nog overzichtelijk. Eens per maand schoof je aan bij de EU-raad met je vakgenoten. Je kende iedereen, en de enige verrassing was welke Italiaan er nu weer zou plaatsnemen. Stabiliteit is er ook nu in veel gevallen nog wel. Bij de Britten zit Gordon Brown er al weer twee regeringstermijnen, de Duitsers hadden sinds begin jaren negentig eerst Theo Waigel, en nu Hans Eichel. Afgezien van een kort interregnum met Hans Hoogervorst zit Gerrit Zalm er al een decennium.

Maar de Fransen? Laten we eens beginnen bij de valutacrisis van 1992, toen het Britse pond slachtoffer werd van een speculatiegolf en ook de franc voor het eerst wankelde. Destijds was daar Michel Sapin (1), de Franse minister van Financiën die bekend werd om zijn uitspraak dat valutaspeculanten vroeger gewoon werden onthoofd. Tegen de tijd dat de Franse franc bij de tweede valutacrisis, in juli 1993, werd weggespeculeerd was Sapin al vervangen door Edmund Alphandery (2), die in de Britse pers ook wel alphabetsoup werd genoemd. Hij zat wel twee jaar, zoals we later zullen zien een prestatie die door weinigen is geëvenaard. Niet in ieder geval door zijn opvolger Alain Madelin (3) die het nog geen jaar volhield en de pijp gaf aan Jean Artuis (4), die al binnen twee jaar door een regeringswisseling het veld moest ruimen voor de socialist Dominque Strauss-Kahn (5): zeer getalenteerd, maar niet opgewassen tegen een schandaal rond Total.

Daarna gaat het in gestrekte draf. Eerst is er vanaf 1999 een jaartje Christian Sautter (6), dan twee jaar Laurent Fabius (7) en vervolgens van 2002 tot begin vorig jaar Francis Mer (8). Van draf naar galop: opvolger van Mer maart vorig jaar wordt Nicholas Sarkozy (9). Diens ambities voor het komende presidentschap van Frankrijk laten zich in de ogen van de zittende president Chirac niet combineren met zijn functie als minister, zodat hij per december vervangen wordt door Herve Gaymard (10). Pauvre Gaymard: hij struikelt met vrouw en acht kinderen vorige week over een van overheidswege betaald appartement hartje Parijs met een maandhuur van 14.000 euro.

Vandaar de nieuwe man, per gisteren. Thierry Breton (11), de voormalig topman van France Telecom schuift de eerstvolgende Europese Raad aan als Franse minister van Financiën. Hoe lang zal hij zitten? Uitgaande van de ervaringen sinds 1992 is de gemiddelde termijn nu teruggelopen tot 15 maanden. Statistisch kunnen Bretons nieuwe collega's in de EU-raad diens afscheid rond mei volgend jaar vieren. En zich intussen afvragen welke waarde er in Frankrijk eigenlijk aan het ambt van minister van Financiën wordt gehecht.