Orgaandonatie 1

In de rubriek `Het verhaal van...' vertelde fluitiste Marja Mosk vorige week over de orgaandonatie van haar vriend, nog voordat zij wist dat hij dood was. Twee van de twaalf reacties.'

Als je, zoals ik, al 16 jaar met een donor-hartklep leeft, ben je dan moreel verplicht je eigen organen ter beschikking te stellen? Ja, dus. Toch kan ik daartoe maar niet besluiten, juist om de redenen die Marja Mosk beschrijft.

Mijn eisen zouden de volgende zijn. Ook als ik bewusteloos ben, wil ik niet dat mijn leven 1 seconde eerder wordt beeïndigd dan mijn lichaam en geest bepalen. Ik wil dat de nabestaanden geïnformeerd worden en de gelegenheid krijgen bij mijn overlijden aanwezig te zijn. Indien zij niet bereikbaar zijn, kan de donatie niet doorgaan. Er zouden in een donorverklaring mensen genoemd moeten worden die `minimaal' in de gelegenheid moeten worden gesteld om afscheid te nemen.

Na het verwijderen van donororganen moet het overschot weer binnen een paar uur representatief zijn om te worden opgebaard.

Als hieraan voldaan zou worden, dan durf ik er wat onder te verwedden dat er heel wat meer gedoneerd gaat worden.

    • Nob Hermans