Schrikbeeld

Buurman links is 93. Elke dag wat krommer, maar vief, kras en vol goede moed. Bij een inspraakavond protesteerde hij laatst fel tegen geplande nieuwbouw die in 2016 zijn uitzicht zal bederven. Maar vandaag oogt hij somber. Minnetjes. Hij is bij de dokter geweest, zucht hij. En die heeft geoordeeld dat er geen ontkomen meer aan is. ,,Er zit niets anders op.''

Schrikbeelden schieten door mijn hoofd. Bejaardentehuis, slopende ziekte, euthanasie? ,,Ik zal met ingang van vandaag'' – buurman was vroeger bankman en hij formuleert nog steeds tot op de cent nauwkeurig – ,,met een wandelstok moeten lopen.'' Met een opgeluchte grijns probeer ik medelijdend te kijken.