De Vries vervult droom op natuurijs

Marathonschaatser Jeroen de Vries behaalde zaterdag zijn gedroomde zege in een 200 kilometerrace.

Op de Oostenrijkse Weissensee heeft Jeroen de Vries (33) zaterdag de Alternatieve Elfstedentocht gewonnen. De marathonschaatser uit Sint Nicolaasga kwam alleen bij de finish aan na de race over 200 kilometer. Miel Rozendaal en de Fransman Tristan Loy finishten op 45 seconden als respectievelijk tweede en derde.

In hoeverre had je het schaatsseizoen op deze wedstrijd afgestemd?

Jeroen de Vries: ,,In het voorjaar had ik al gezegd dat ik mikte op podiumplaatsen bij de twee 200 kilometerwedstrijden op de Weissensee en in Canada. Vanaf het moment dat ik Henk Angenent in 1997 de Elfstedentocht zag winnen, was dat eigenlijk mijn droom. Iedere keer als ik trainde op de fiets was ik er mee bezig. Ik fiets altijd langs de Friese meertjes waar ook de Elfstedentocht langskomt. Dan dwalen je gedachten automatisch af. Ik was blij toen de race eindelijk begon.''

Hoe ongeduldig was je voor en tijdens de wedstrijd op de Weissensee?

,,Ik wist voor de start dat ik de eerste 75 kilometer heel rustig moest blijven. Als ik kon meerijden zonder valpartijen had ik een kans mee te rijden. Gelukkig reden in het eerste gedeelte niet al te veel groepen weg. Na die 75 kilometer ben ik wat meer aan kop van het peloton gaan rijden. Ik ben een aantal keer meegegaan met groepjes rijders waarvan ik dacht dat ze gevaarlijk konden zijn. Op 130 kilometer sprong ik mee met een kopgroep waarvan ik het gevoel had dat het de definitieve groep zou zijn. Het probleem was dat de organisatie tussen die rijders heel rommelig verliep. Loy zag kans om weg te komen en reed lange tijd alleen. Toen ik met Miel Rozendaal achter hem aan wilde, voelde ik hoe goed mijn benen waren. Ik ben alleen naar Loy gereden en merkte dat hij begon te kraken. Ik deed steeds meer kopwerk en uiteindelijk haakte hij af. Die laatste honderd meter zijn dan zo mooi.''

Waar moet je als marathonschaatser nu nog van dromen?

,,Nou, ik moet de komende tijd wel waken dat ik niet verslap. Ik ben nu nog even niet bezig met de wedstrijd van aanstaande zondag, in Groningen. Dat is ook omdat ik lichamelijk redelijk gesloopt ben van de Weissensee. Maar ik zal gewoon de sprinters uit onze ploeg ondersteunen, er is nog genoeg te winnen. Voor mijzelf blijft de echte Elfstedentocht een droom. Iedere marathonschaatser hoopt op natuurijs. Het is prachtig om dagenlang op buitenijs te staan.''