Sven Nys, de meester der veldrijders

De Belgen maakten gisteren de dienst uit bij het wereldkampioenschap veldrijden. En eindelijk maakte Sven Nys zijn favorietenrol waar. ,,Dit maakt niet alleen m'n seizoen goed, maar m'n hele carrière.''

Het was de goden verzoeken, wat de echtgenote van Sven Nys vorige week had gedaan. Isabelle, semi-professioneel fotomodel, poseerde uitdagend voor het tijdschrift P-Magazin. Op de cover trok ze een regenboogtruitje uit, het enige tricot dat ontbrak in de verzameling van haar man. In werkelijkheid ging het bij die flirt met het noodlot om een fraai staaltje bodypainting. Gisteren kon de echte regenboogtrui aan de collectie van Nys worden toegevoegd; op overtuigende wijze werd de 28-jarige veldrijder in het Duitse plaatsje Sankt Wendel wereldkampioen. Zijn vrouw kan de echte regenboogtrui nu zo vaak aan- en uittrekken als ze wil.

Isabelle Nys, die in het verleden vaak achter de finish klaarstond om met een washandje het gezicht van Sven schoon te maken, zou nooit zo uitdagend hebben geposeerd als de renner aan de vooravond van het WK niet zo zeker van zijn zaak was geweest. Al het hele seizoen deelt hij de lakens uit in het peloton modderduivels. Vorige week behaalde de renner uit de ploeg van Rabobank tijdens de wereldbekerwedstrijd in Hoogerheide zijn twintigste overwinning van het seizoen. En zoals de laatste tijd eerder regel dan uitzondering is, ging hij na een uur over de finish met een ruime voorsprong. Gisteren bedroeg het verschil op de nummer twee, landgenoot Erwin Vervecken, slechts een twintigtal meters. ,,Ik geloofde in mezelf'', getuigde de wereldkampioen, die in het verleden bij de beloften tweemaal de wereldtitel won.

De druk op Nys steeg naarmate het WK dichterbij kwam tot ondraaglijke proporties. Wie anders dan de Belgisch kampioen uit het plaatsje Baal kon de strijd om de wereldtitel winnen. Alom werd vooraf zelfs gesproken over `het WK Sven Nys'. Alsof de wedstrijd nog slechts een formaliteit was. In de vorige edities van het WK waaraan hij deelnam, bezweek Nys steeds onder die druk. Hij kon de verwachtingen niet waarmaken, zoals drie jaar geleden voor eigen publiek in Zolder. Hij werd derde, tot gisteren zijn hoogste WK-klassering, net als in 2000 in Sint-Michielsgestel. Ook nu moest hij naar eigen zeggen weer oppassen dat hij niet `zot' werd van de druk. In België is veldrijden een nationale sport, qua populariteit te vergelijken met schaatsen in Nederland.

Gisterochtend tegen tien uur, vier uur voor het begin van de wedstrijd, stond de vader van Nys met zijn mobile home bij een benzinepomp in Ottweiler, een dorp vlakbij Sankt Wendel. De naam van zijn zoon stond in reusachtige letters op de wagen. Pa gooide de wagen die Svens tweede huis is vol met diesel, zodat hij in de avonduren in één ruk met zijn zoon naar huis zou kunnen rijden. Zaterdagavond had hij zijn zoon nog aan de telefoon gehad. ,,Hij was nerveus.'' Ook aan het gespannen gezicht van zijn vader was te zien dat het uur van de waarheid naderde.

Nu ga ik laten zien wie Sven Nys is, zei de renner tegen zichzelf een half uur voordat in de sneeuw het startschot klonk. Tijdens een laatste vraaggesprekje voor de televisie spatte het zelfvertrouwen van de renner af. Net als in `de koers', waarin hij het initiatief nam. ,,Ik startte goed'', zei hij na afloop. ,,In de eerste twee ronden zag ik dat ik de sterkste was.'' Een lekke band, gelukkig voor Nys in een afdaling en vlak voor de materiaalpost, had geen nadelige gevolgen. ,,Ik heb nooit gepanikeerd in deze koers'', sprak hij dapper. Met een nieuwe fiets maakte hij de opgelopen achterstand snel goed. In totaal viel hij een viertal keren aan, maar pas in de slotronde sloeg hij een beslissend gaatje met Vervecken, zijn belangrijkste belager. Nys' land- en ploeggenoot (Rabobank) Sven Vanthourenhout deed het afstopwerk.

De onttroonde wereldkampioen, Bart Wellens, beklaagde zich er na afloop over dat Vanthourenhout hem hardhandig uit het wiel van Nys had gereden, met een kettingbreuk en aanzienlijk tijdverlies tot gevolg. Wellens, wereldkampioen in 2003 en 2004 en dit seizoen bijna onzichtbaar, kwam binnen als 21ste, op ruim twee minuten van de nieuwe wereldkampioen. Die had geen gebrek aan stoere, maar welgemeende woorden. Nys stelde vast dat de cirkel rond is en dat hij nu alles gewonnen heeft wat er in het veldrijden te winnen is. ,,Ik heb getoond dat ik de meester ben van de cross.'' Hij deed dat op een besneeuwd parkoers, 2.800 meter lang, met een bevroren ondergrond. Omdat het glad was, kon hij er niet al zijn pk's op kwijt, zei hij achteraf. Nys manoeuvreerde zich behendig een weg naar de hoogste trede van het erepodium, waar hij geflankeerd werd door Vervecken en Vanthourenhout. Het tweejarige zoontje van Nys mocht erbij; Thibeau had dit moment vaak geoefend, thuis op een stoeltje, met beide armen omhoog, compleet met beker en kussen van moeder Isabelle, de rondemiss.

Terwijl Vervecken gisteravond alweer in Brussel in de tv-studio zat, was Nys nog onderweg, in zijn eigen mobile home die werd bestuurd door zijn vader. Via de telefoon was de kampioen in de uitzending. De wereldkampioen was op weg naar een groot feest in zijn woonplaats. Met familie en fans vierde hij zijn wereldtitel daar tot diep in de nacht. Zonder alcohol. Vandaag, na een verplichte persconferentie in de ochtend, moest er weer worden getraind. ,,Want mijn seizoen is nog niet voorbij.''