Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Politiek

Hollands dagboek

Woningcorporaties worden steeds actiever in de strijd tegen de asohuurders en hufters. In de Amsterdamse wijken als de Diamantbuurt en Nieuw-West moet de leefbaarheid worden vergroot door mensen als Petra de Jong. Zij is `gebiedsregisseur sociaal beheer' bij de Algemene Woningbouw Vereniging. In haar vrije tijd volgt ze een opleiding Astrologie. Ze is gescheiden, 42 jaar, en heeft een dochter, Danique.

Woensdag 19 januari

Ik word wakker met een kloppend gevoel in mijn hoofd. Als ik in de spiegel kijk ziet mijn hoofd eruit als een vuurtoren. Pfff, nog wat aarzelend besluit ik het stemmetje in mij te raadplegen: ,,Gedraag je deze week eens lekker Dwaas.'' Hmmm een nar spelen? Het domme zusje of broertje net als in sprookjes?'' Ik kleed me aan pak mijn tas, knuffel mijn trouwe `hond' en ga op pad naar het nieuwe AWV-kantoor boven de A10. Het gebouw heeft een eigen naam gekregen vernoemd naar de bekende architect Ben Merckelbach. Voor de treinenkenners onder ons een beetje een verwarrende naam. Bij verdere analyse kom ik tot de conclusie dat deze link toch niet zo gek is. In het kader van de leefbaarheid proberen wij immers huurders en projecten op de rails te krijgen.

In de parkeergarage aangekomen tref ik een verdwaalde collega aan. Ik begroet hem koninklijk en wijs hem de weg naar boven.

De dag begint met het stellen van dagprioriteiten. Vervolgens keuzes maken en knopen doorhakken - voor mij een belangrijk item in mijn leerproces bij de aanpak van overlastzaken. Als je niet oppast word er de hele dag aan je getrokken door huurders, allerlei instanties en niet te vergeten ook door je dierbare collega's. Uiteindelijk kom je tot niets en krijg je het gevoel overal alleen voor te staan. De grote valkuil, want het gaat immers om de samenwerking! Op het eerste gezicht klinkt mijn werkwijze allemaal vreselijk hard en zakelijk maar in de praktijk blijkt deze harde zakelijkheid heel goed samen te gaan met het intuïtieve vrouwelijke.

Gisteren laat in de middag een telefonische melding van een verontruste bewoonster in een wijk met nogal wat psychiatrie, alcohol en drugs problemen. Ze zag de politie met kogelvrije vesten in de straat staan, het zou gaan om een schietpartij in een van onze woningen in `mijn gebied'. Een burenruzie of iets strafrechtelijks? Tja, er is een aantal mogelijkheden. Het toeval wil dat ik morgen al een overleg in mijn agenda heb staan met de buurtregisseur [politie, red.] van deze wijk. Ik laat de geschrokken bewoonster haar verhaal doen. Een luisterend oor, wat een opluchting, en ik krijg zo een helder beeld van de situatie ter plaatse. We besluiten dat het zinloos is als ik nu meteen met mijn AWV miamivice-pas in de auto spring. De politie moet eerst de ruimte krijgen om haar werk te doen. In een dergelijke situatie loop ik hen alleen maar voor de voeten.

Ik bereid me vanochtend voor op mijn overleg met de buurtregisseur. De schietpartij staat met stip op nummer 1 van mijn prioriteitenlijstje vervolgens een aantal dossiers die aandacht behoeven. Ik neem de dossiers door, verzamel gegevens, rapporteer en tussen de bedrijven door beantwoord ik mijn telefoon en e-mail. Ik verheug me op het overleg met de gedreven buurtregisseur. Het is leuk om samen te werken aan de leefbaarheid in een buurt. De schietpartij blijkt alcoholpraat. Een alcoholist krijgt bezoek van een vriend met dezelfde handicap. Na een aantal biertjes zegt vriendlief: ,,Ik voel me niet zoo goed.'' Nou, antwoordt de alcoholist, ,,Hiervoor wil de ambulance nooooooit kooomuh.'' ,,Zjuuuullen we sjaaaaamen een plannutje bedenkuh? ,,Zegge we gewoon, hik oeps, er is een schietpartij in de woning.'' Problemen zoals deze - geen maat kunnen houden - zorgen voor veel onrust in een wijk. We bespreken de andere zaken en maken een vervolg afspraak voor een aantal huisbezoekjes.

Donderdag

Aanpakken van overlastzaken is soms echt achter de feiten aanlopen. Het gebakgehalte is laag [het is ondankbaar werk, red.] wat vraagt om een onafhankelijke houding. Ik haal energie uit het preventief werken door vooral de maatschappelijke veranderingen nauwlettend in de gaten te houden. De kunst van het netwerken is mij met de paplepel in gegoten. Ik maak hier dan ook dankbaar gebruik van bij het verwezenlijken van een preventief plan. Vandaag heb ik een afspraak met mijn collega van de afdeling bedrijfspanden om de laatste puntjes op de i te zetten bij het afsluiten van een huurcontract met een stichting voor jongerenwerk voor het realiseren van een jongerenwerkplaats. Jongerenoverlast is een bekend fenomeen in de grote steden. Als corporatie heb je een inspanningsplicht en geen oplossingsplicht bij de aanpak van overlast. Het begeleiden van jongeren behoort dan ook niet tot mijn takenpakket. Ik kan me wel inspannen om in samenwerking met enkele jongereninstanties naar een geschikt bedrijfspand te zoeken waar zij hun taak kunnen uitvoeren. Ondertussen ben ik al weer bezig met een nieuwe inspanning elders in de Westelijke tuinsteden. Samen met de onderzoeker Jaap Noorda, van de VU, brainstormen we wat af en bekijken we de mogelijkheden. Ik bestudeer een nieuw concept.

Vrijdag

Binnen ons `team-overlast' heb ik de opdracht gekregen wat onderzoek te doen naar de werkwijze van verschillende instanties met betrekking tot begeleid wonen (ex-delinquenten of -verslaafden). We zijn tot de conclusie gekomen dat tussen onze instanties nogal wat verschillen zijn. Af en toe verloopt de begeleiding niet optimaal waardoor er overlast voor de buren ontstaat. In het kader van de preventieve aanpak staan gesprekken met dergelijke instanties hoog op ons prioriteitenlijstje. Uiteraard niet om met een vingertje naar elkaar te gaan wijzen maar om te kijken of we de samenwerking kunnen verbeteren. Mogelijk komen we tot nieuwe inzichten.

Vandaag heb ik samen met een teamgenote een gesprek met het Leger des Heils. Het is een goed gesprek omdat het onderwerp bemoeizorg hier wel bespreekbaar is. Bemoeizorg ligt gevoelig omdat je als hulpverlener of corporatie niet afwacht tot iemand zelf om hulp vraagt maar je direct met hen bemoeit. Sommige instanties laten cliënten zelf met hulpvraag komen. Ik ben er van overtuigd dat bemoeibemiddeling niet alleen een positieve wending kan geven aan het leven van een huurder maar ook aan de leefbaarheid in een buurt.

Zaterdag en zondag

Het is fijn om een relatie met Jørn te hebben. Wij vertonen verwantschap op geestelijk- en ook op het werkgebied dat brengt leven in de brouwerij. Je kunt een hint geven aan elkaar bij het oplossen van diverse problematiek, het geeft stof tot nadenken. Naast samenwerken en samenzijn bestaat er voor mij ook nog iets als het ontwikkelen van mijn eigen individualiteit. Vrijheid om mezelf te ontplooien, mijn eigen waarheid en intuïtie te volgen. Bij samenwerking op welk gebied dan ook schuilt gevaar in het totaal opgaan in de `groepsnorm' hierbij verlies je teveel van je eigen identiteit. Het is soms best moeilijk om hier een goede balans in te vinden. Momenteel volg ik in mijn vrije tijd een opleiding Astrologie. Ja, wat kan je daar nu mee? Astrologie geeft inzicht in jezelf, je karakterstructuur, de relatie tot je omgeving, aanleg voor werk, gezondheid en de opgaven die je in je leven tegenkomt. Het is een schitterend hulpmiddel om inzicht te krijgen in de betekenis van de innerlijke en uiterlijke processen die je in je leven doormaakt. Deze processen zijn niet altijd even gemakkelijk. Ik bereid me dit weekend, naast het samenzijn, voor op mijn eerste Astrologie tentamen.

Maandag

Vandaag even geen AWV. Ik neem wat overuren op om mij verder te kunnen verdiepen in de tentamenstof van vanavond.

Dinsdag

Zo boven zo beneden. Zo binnen zo buiten. Bij de AWV staat niet alleen de leefbaarheid buiten maar ook binnen de organisatie hoog in het vaandel. Hoe kunnen we effectief, resultaatgericht en projectmatig samenwerken. And last but not least hoe creëren we een goede sfeer. Ivo Callens, een expert op dit gebied, zal onze gids zijn bij een cultuurtraject voor de afdeling Sociaal Beheer, waar ik werk. Ik ben vandaag aan de beurt voor een kennismakingsgesprek met Ivo. Mijn visie? Inzicht in jezelf leidt tot effectief communiceren. Het respecteren van ieders eigenheid en van anders denkende en toch samenwerken in een bepaalde richting.

Woensdag 26 januari

Afdeling verhuur komt bij mij voor een toewijzingsadvies. Binnenkort kan niemand meer bij de AWV een woning huren zonder het inleveren van een verhuurdersverklaring. Deze verklaring verschaft de AWV informatie over het woon- en betalingsgedrag van de afgelopen twee jaar van de nieuwe huurder en de meeverhuizende gezinsleden. Met deze kritische woningtoewijzing hoopt de AWV een bijdrage te kunnen leveren aan de leefbaarheid. Over het algemeen zal de verkregen informatie geen aanleiding zijn om af te zien van een huurovereenkomst. Soms zal aan de hand van de informatie aanvullende afspraken gemaakt worden over de huurbetaling en/of het bewonen van de woning. In een enkel geval zal de AWV besluiten op grond van de verkregen informatie de aangeboden woning niet aan de nieuwe kandidaat te verhuren.

Aanpakken van overlastzaken is soms achter de feiten aanlopen