Brilduiker

Het is of scherven azuur- of ijswit uit het hoge noorden op het zoete water van Botshol zijn neergedaald, een natuurgebied van rietkragen en eilanden in het Groene Hart. De duikeend daarginds is broedvogel van Scandinavië, Rusland en Schotland en in Nederland vooral doortrekker en wintergast, echter schaars als bouwer en bewoner van een nest. De brilduiker (Bucephala clangula) dankt zijn naam aan de ronde, oplichtend-witte vlekken die het mannetje aan weerskanten draagt tussen het gele oog en de zwarte snavel. De kop met donkergroene weerschijn contrasteert met de witte hals en onderzijde. De rug en staart zijn zwart. Het vrouwtje heeft een parelgrijs lichaam, witte halsband en bruine kop. De brilduiker heet ook rinkeler of rinkelein vanwege het tjingelend, rinkelend geluid dat de vogel in de vlucht maakt. Het is op Botshol een namiddag vol zonlicht eind januari, het loopt tegen de schemer en de mannetjes en vrouwtjes doen prille baltsoefeningen. Ze zwemmen met opgedofte veren langs elkaar, draaien rondjes, soms gaat het mannetje voorop, dan de vrouwtjes er achteraan. Het mannetje buigt zijn kop achterover en richt zijn snavel de hoogte in. Hij laat het water opspatten. Brilduikers zijn zwijgzame vogels; hun choreografie heeft geen muziek nodig, de invallende avondstilte kent balletmelodieën die alleen zij horen.

Illustratie: Rein Stuurman (Zien is kennen!)