Film `4' is de fluisterhit

Een filmfestival is films kijken, maar eerst vooral kaartjes bemachtigen. In Rotterdam lijkt het rustig, maar de jacht is volop aan de gang. En het ruilen: Simon tegen Sideways, wie?

Het lijkt niet eens zo druk in de hal van De Doelen, zenuwcentrum voor het publiek van het filmfestival Rotterdam. Zeker toen bekend werd dat de kaartverkoop via het internet was gestopt wegens overbelasting van het systeem, had iedereen verwacht dat de kassa's zouden worden bestormd. Dat valt mee.

En toch, als je even op een van de lage bankjes zit, vang je meteen zulke gesprekken op:

,,Ik heb nog drie kaartjes kunnen bemachtigen.''

,,Ik hoop dat ik mijn kaartje nog kan ruilen.''

,,Ik ga naar Simon, Blue Automobile en Tarnation.''

,,Ik had iene miene mutte gedaan en toen prikte ik deze film. Hij komt uit 1950.''

,,Vorig jaar ging ik naar een film die helemaal vaag zwart-wit was en nog een piepklein beeld ook. Het hoort wel echt bij het festival.''

,,Als het niet op het festival was, zou ik nooit naar een film uit 1950 gaan.''

,,Als je nog naar Simon wilt, moet je opschieten, die gaat heel hard.''

,,Daar heb ik geen geld meer voor.''

,,Drie kaartjes, 24 euro.''

,,Misschien kunnen we volgend jaar vrijwilliger worden, dan mag je overal gratis in.''

Na twee dagen festival kun je de verkeersstromen al een beetje overzien. Weet je al dat Sideways van Alexander Payne de Lost in Translation van dit jaar is, de toegankelijke, maar toch artistiek-verantwoorde Amerikaanse film waar iedereen dus naar toe wil.

De fluisterhit van het jaar is 4, de Russische kandidaat voor de Tiger Awards, van Ilja Chrzhanovski. Twee uur geroosterd varkensvlees, wodka, tandeloze baboesjka's, sneeuw en zwerfhonden. Overrompelend is deze debuutfilm zeker – in de zaal was de impact van de openingsscène bijna fysiek voelbaar – maar hij lijdt ook een beetje onder zijn eigen schilderachtigheid. Andere filmtitels die in De Doelen van mond tot mond gaan zijn The Edukators van Hans Weingartner, Bin-Jip van Kim Ki-duk en 2046 van Wong Kar-wai.

Eigenlijk fijn, dan zijn er voor zaterdagavond tenminste nog kaartjes voor de Nederlandse Tigerkandidaat, de mooie en troostrijke Paradise Girls van Fow Pyng Hu. Of, zondag, voor Tropical Malady, de weerbarstige droomwereld van Apichatpong Weerasethakul.

Er staan bijna 800 titels in de catalogus, en na afloop van het festival wordt altijd over andere films nagepraat dan vooraf.

    • Bas Blokker