Van Wely heeft profijt van Anands haperende hand

Tot de tiende ronde van het Corus schaaktoernooi moesten zijn volgelingen wachten voordat Loek van Wely hen eindelijk weer eens trakteerde op een portie branie. Een opmerkelijke remise vanuit een dubieuze stand tegen Vishy Anand bracht het spraakwater terug waarmee hij tot nu toe erg spaarzaam was geweest. Wat viel er ook te zeggen over een nederlaag en een lange reeks niet al te opwindende remises? Niet veel en daarom had hij nu besloten om zijn `duffe toernooi' nieuw leven in te blazen met een agressief openingsidee. Die uitleg verried voornamelijk zijn tevredenheid dat het avontuur goed was afgelopen, want het had ook heel eenvoudig anders kunnen gaan.

Nadat hij in de vorige ronde met zwart keurig remise had gemaakt tegen Vladimir Kramnik, mocht Van Wely nu, opnieuw in de Svesjnikov-verdediging, examen afleggen bij Vishy Anand. Voor de gelegenheid presenteerde de Brabander in een van de vele vertakkingen van dit doolhof een nieuwe zet, die veel vroeg van de activiteit van de zwarte stukken. Drie pionnen offerde hij en Anand raapte ze allemaal op. Daarna werd een voorlopige balans opgemaakt. De meedenkende aanwezigen en Anand kwamen tot de conclusie dat wit gewonnen moest staan en ook Van Wely schakelde over op een nieuw scenario. Nu was het zaak om creatief door te modderen, zoals hij het na afloop verwoordde. Dat lukte wonderwel, want van het een op het andere moment begon de hand van Anand te haperen. De beslistheid waarmee hij zijn prachtstand had opgezet sloeg om in aarzeling en twijfel. Even leek het zelfs dat zwart winstkansen kreeg, maar zover liet Van Wely zich ook weer niet meeslepen. Kort genoot hij van de verwarring die hij had gesticht om daarna, toen de mogelijkheid zich voordeed, de remise veilig te stellen.

Hoe Anand dacht over deze misser liet zich eenvoudig raden. Lang bleef hij in de speelzone rondhangen om vervelende vragen te ontwijken. Toen hij naar buiten kwam beperkte hij zich tot een afgemeten, ,,Ja, ik heb het verknald.''

Terwijl de winnaar van de afgelopen twee jaar worstelde met het besef dat hij een hattrick niet meer zelf in de hand heeft, speelde zich even verderop nog een schrijnend drama af. Veselin Topalov straalde uit dat hij zijn witpartij tegen Judit Polgar als een uitgelezen mogelijkheid zag om zijn koppositie te versterken. Met kleine middelen bouwde hij de druk op totdat hem een vreselijke blunder ontglipte en hij ineens een vol stuk achterstond. De nederlaag was niet meer te ontlopen. Het was een trieste ontknoping waar ook Polgar weinig plezier aan beleefde. Met een wegwerpgebaar wilde ze er niet meer over zeggen dan dat het een afschuwelijke partij was geweest.

Het resultaat was dat medekoploper Peter Leko aan een remise genoeg had om alleen aan de leiding te komen. Dat klinkt eenvoudig, maar hij moest er zes lange uren voor bikkelen. Alexander Morozevitsj heeft na de opstekers van de laatste dagen de smaak weer helemaal te pakken. Met plezier wilde hij bewijzen dat ook een brok degelijkheid als Leko door zijn ongewone zetten in verwarring gebracht kan worden. Een beetje gelijk kreeg hij, want gaandeweg kwam de Hongaar in lichte problemen. Maar meer ook niet. Koel berekende Leko zijn verdediging om uiteindelijk een zeer belangrijk halfje bij te schrijven.

Het is precies dat halfje dat hij voorstaat op Anand, Topalov en Michael Adams. De Engelsman speelde een korte remise tegen Vladimir Kramnik, waarna hij met een vervelend gevoel nog een paar uur de andere partijen volgde. Deels omdat hij nog steeds terugdacht aan de gemiste winst tegen Ponomariov in de vorige ronde, deels omdat hij niets had gedaan met het voordeel van de voorzet tegen Kramnik. ,,Op weg naar de speelzaal bedacht ik dat de variant die ik had voorbereid me eigenlijk niet beviel en het alternatief dat ik koos stelde niks voor. Van Kramnik kun je niet winnen door zomaar wat onzin te spelen.''