Het nieuws van 27 januari 2005

Garry Winogrand

De Amerikaan Garry Winogrand (1928-1984) werkte in de jaren '50 als commercieel fotograaf, voor hij, geïnspireerd door het werk van o.m. Walker Evans en Robert Frank, besloot zelf op straat zijn versie van Amerika vast te leggen. Van dat werk is nu in het Foam in Amsterdam een overzicht ingericht samen met dat van collega-Street Photographers Mitch Epstein, Lee Friedlander, Joel Meyerowitz en Henry Wessel. Dit vijftal behoorde tot de eerste generatie die de stad introk, niet om nieuws te vergaren, maar om op beeld te jagen. Levend beeld. Beeld met betekenis. Beroemd is Winogrands uitspraak dat hij fotografeerde ,,om te zien hoe dingen eruitzagen als ze waren gefotografeerd''. Het toont Winogrands besef dat de fotograaf de werkelijkheid kan kleuren, keuzes kan maken, een eigen interpretatie geeft. Daarbij werd Winogrand, eind jaren '50, begin jaren '60, geholpen door de mogelijkheden van de nieuwe kleinbeeldcamera. Die maakte dat fotograferen geen ingewikkelde procedure meer was. Winogrand ging de straat op en als hij iets zag dat hem beviel een groepje mannen en een vrouw in een auto, een jongen op een dierenshow, een mooie vrouw stond hij stil, keek door de zoeker en drukte af. Zo vaak hij maar wilde, hoogstens beperkt door het aantal rolletjes in zijn binnenzak. Die sta-en-ik-schiet-houding benadrukte hij door zich niets aan te trekken van `ouderwetse' esthetische normen als een rechte horizon en evenwichtige compositie. Daar doet het echte leven ook niet aan.