Larkin

In `Vrije regelval' (Boeken, 17.12.04) legt Guus Middag een mooi verband tussen het gedicht `Past and Present' van Thomas Hood en Philip Larkins `I remember, I remember'. Dat de lezer van Larkin direct al in deze titel herinnerd wordt aan de steeds herhaalde woorden bij Hood, lijkt wel duidelijk. Misschien speelt er voor Larkin nog een andere reminiscentie, aan een gedicht waarin net als in het zijne ook trein en station een rol spelen en dat een van de evergreens van de Engelse poëzie uit de 20ste eeuw is geworden: `Adlestrop' door Edward Thomas (1878-1917)

Yes. I remember Adlestrop –

The name, because one afternoon

Of heat the express-train drew up there

Unwontedly. It was late June.

The steam hissed. Someone cleared his throat.

No one left and no one came

On the bare platform. What I saw

Was Adlestrop - only the name

And willows, willow-herb, and grass,

And meadowsweet, and haycocks dry,

No whit less still and lonely fair

Than the high cloudlets in the sky.

And for that minute a blackbird sang

Close by, and round him, mistier,

Farther and farther, all the birds

Of Oxfordshire and Gloucestershire.

    • Ronald Kuil