The Minus Five

Veertigers die als hobby elk weekend de muziek van hun jeugdidolen imiteren – daar is niks mis mee, maar moet dat nu echt op de plaat gezet?

Alleen als die voor familie en vrienden bestemd is. Maar déze veertigers hebben door de week een vaste baan in R.E.M., The Posies en Wilco. Peter Buck en Ken Stringfellow doen, samen met Wilco, mee met deze door Scott McCaughey opgerichte groep.

Bij YepRoc Records dachten ze kennelijk, na het succes van de leuke voorganger Down With Wilco, dat we ook blij zouden worden van een plaatje met kliekjes.

Maar dit met zeven nummers en een QuickTime-clipje gevulde cd'tje At The Organ haalt bij lange niet het niveau van de vorige plaat. Deze is grotendeels gevuld met alternatieve uitvoeringen van nummers die op de vorige stonden. Het wordt vooral duidelijk waarom deze versies toen afvielen.

Quasi-lullige rock als Lyrical Stance (tekst: `I've got something in my pants/ A lyrical stance') en Hotel Senator worden weliswaar uitgevoerd met liefde voor onbeholpen puistenkoppenpop door de eeuwen heen, maar missen een briljante hook en een refrein dat iedereen na een keer horen tegen wil en dank meezingt.

Het enige leuke nummer is The Town That Lost Its Groove Supply, waarvan we ook de clip kunnen bekijken. De rest van de plaat stelt teleur, en daarmee is dit een sterke kandidaat voor de titel `meest overbodige plaat van het jaar'.

The Minus Five: At The Organ. YepRoc 2080

    • Bart Jippes