Eetcultureel erfgoed

In Appingedam eet Joep Habets Groninger aardappelpartjes.

Jozias van Aartsen roept ons op het Nederlands culturele erfgoed te koesteren. Het etenteam honoreert het appèl van de aanvoerder der patriotten en vertrekt spoorslags naar Appingedam. Aan het Damsterdiep ligt landgoed Ekenstein, een buitenplaats uit 1648 en een van de etablissementen die als Erfgoed Logies (www.erfgoedlogies.nl) te boek staan. Een Engelse landschapstuin omringt het landhuis dat in een Frans geïnspireerde neogotische stijl is verbouwd. Wat zou ons nationaal cultureel erfgoed zijn zonder buitenlandse invloeden?

De meeste hotelkamers liggen in de nieuwbouwvleugel uit de tweede helft van de vorige eeuw. Onze kamer, 90 euro per nacht, kenmerkt zich door een sobere bouwkundige afwerking en comfortabele voorzieningen als minibar en broekenpers. Het uitzicht op de tuin is het sterkste punt, de kille kleur van de tl-verlichting in de koof het zwakste. De inrichting conformeert zich aan de onpersoonlijke internationale hotelstandaard en dat is eigenlijk jammer op een Gronings landgoed.

Een eigen karakter valt de neogotische ridderzaal niet te ontzeggen. We drinken er onder een Duitse kaarsenkroon van hertengeweien bij de open haard met een imposante houten schouw een Hollandse graanjenever. De kleurstelling Pompeiaans. Dezelfde kleuren komen bescheiden terug in de belendende salon waar het diner wordt geserveerd. Verwacht op Ekenstein, waar je voor 50 euro per persoon compleet eet, geen gastronomische hoogvliegerij, maar een bovengemiddelde hotelkeuken zonder fratsen. De jaartalloze wijnkaart is zeer compact, maar wel intelligent samengesteld, zodat toch verschillende druivensoorten en wijnlanden aan bod komen. Het prijsniveau is sympathiek met prijzen tussen 17,50 en 30 euro. We kiezen voor 22,50 euro de Italiaanse Primitivo di Salento van Fuedo di Santa Croce, een soepele wijn met weinig pretentie.

Het vegetarische voorgerecht, een bakje van filodeeg met ratatouille en shii-take in een saus met een vleugje kaas, is licht en lekker. Alleen is de onderliggende risotto met peterselie uitgelopen op een klef, homogeen goedje. Oosters filodeeg, Franse ratatouille, Japanse paddestoelen, Italiaanse rijst, wat zou het Nederlands culinaire erfgoed voorstellen zonder buitenlandse invloeden?

De visstrudel, geen echte Weense strudel, maar zalm gevuld met vispaté in een korst van bladerdeeg, is eerder stevig dan verfijnd. De entrecote met shii-take, oorspronkelijk een paddestoel uit het Verre Oosten, en salie kent meer verfijning, al stelt de aangekondigde truffel zich erg timide op. En dan bespeuren we toch nog iets van lokaal eetcultureel erfgoed in de gebakken aardappeltjes, die ogen en smaken als de aardappelpartjes van Aviko.

De kok blijkt sterk in groenten. Worteltjes, selderij en broccoli zijn met zorg bereid. Bij de vorstelijke ossenhaas komen echt gekonfijte uitjes, zeer lang en op lage temperatuur gegaard hebben ze een staat van weldadige zacht- en zoetheid bereikt.

De overwegend Franse kaas wordt niet aan ons voorgesteld, maar komt uit het gangbare supermarktassortiment. De temperatuur is van ijskastniveau, dus te laag, maar de portie is royaal. De Italiaanse espressoparfait met amandelschaafsel is gewoon smakelijk.

's Ochtends laat het ontbijtbuffet veel aan de zelfwerkzaamheid van de gasten over. We komen niets tekort. Op een typisch Nederlandse natnevelige dag is het uitzicht over het Oost-Groningse land prachtig. Op de voorgrond staan de grote dikke bomen uit de tuin. Op de tweede lijn, een paar honderd meter verder, tekenen de hoge ranke bomen langs het Eemskanaal zich af tegen de grijze lucht waarin het landschap einderloos opgaat.

Landgoed Ekenstein,

Alberdaweg 70 Appingedam,

0596 628528,

www.ekenstein.com

    • Joep Habets