The Concretes

De naam The Concretes geeft een verkeerde associatie; met ouderwetse betonrock heeft deze muziek uit Zweden niets te maken. Integendeel, de acht leden maken betoverende liedjes met een muzikale aankleding waarbij Belle & Sebastian hun vingers zouden aflikken. Dat de lieflijkheid van harp, marimba, viool en andere pastorale klankmiddelen ook nog het vermogen heeft de duisternis van The Velvet Underground op te roepen, is een extra attractie. Bij beluistering van ontdek je steeds meer schoonheid tussen de jankende gitaren en de melancholieke strijkers. Dat het even duurt voordat je de nuances opmerkt heeft waarschijnlijk te maken met de superieure verveling die zangeres Victoria Bergsman weet uit te drukken. Haar verkouden geluid maakt duidelijk dat ze eigenlijk heel andere zaken aan haar hoofd heeft, maar toch zo aardig is voor ons nog even een deuntje zingen: trager en zwoeler dan ze misschien bedoeld had. Dat de licht lethargische melodieën je uiteindelijk toch inspinnen en betoveren is met zulke onnadrukkelijkheid des te indrukwekkender. Deze plaat verdient het een klassieker te worden.

Hoe doen die Zweden dat toch?

The Concretes. id (EMI 7112604). Vanavond spelen The Concretes op het Eurosonic-festival in Groningen.