Ernest Dawkins

Saxofonist Ernest Khabeer Dawkins bleef zijn leven lang in Chicago wonen en doet niet met modes mee. Daarom is hij vrij onbekend gebleven. Met zijn New Horizons Ensemble speelt hij nog altijd als bij de oprichting in 1978. Een opgewekt soort post-bebop met een minimum aan dwingende kaders en alle ruimte voor expressie. De tweede man in dit ensemble was trompettist Ameen Muhammad die vorig jaar overleed en met het nieuwe album Mean Ameen wordt geëerd. Dat betekent dat `mean' hier als een compliment bedoeld is, net als `motherfucker' bij Miles Davis.

Ameens opvolger, Maurice Brown, heeft een levendige speelstijl en een `brassy' geluid en is daarmee een prima partner voor Dawkins die zowel op alt- als op tenorsaxofoon stevig uitpakt. Omdat bassist Darius Savage en drummer Isaiah Spencer in alle tempi zorgen voor een adequate beat is het resultaat een ouderwets vrije jazzplaat met lange stukken en een producer die zich gedeisd houdt. Dawkins is niet voor niets voorzitter van de AACM, de Association for the Advancement of Creative Musicians.

Ernest Dawkins' New Horizons Ensemble: Mean Ameen (Delmark 559). Distr. Music & Words.