Heel veel bekende Nederlanders

Tien dagen zat hij in een boom, moederziel alleen, wachtend op hulp, terwijl het water onder hem door stroomde. Gisteren viel hij flauw, uit de boom, de plek waar hij, toen het water kwam, naar toe was gevlucht. Hij is nog in leven, gezond en redelijk wel, de 10-jarige jongen in India. Een godswonder. Ik zag de beelden van de jongen op het journaal van de Belgische televisie, de plek waar ik toen het geld Nederland binnenstroomde even naar toe was gevlucht.

Waar komt al dat geld vandaan? Zoiets kun je je afvragen als je hoort en ziet wat er allemaal is gegeven, de afgelopen dagen en zeker gisteravond tijdens de inzamelingsactie op televisie en radio. Ik stel me die vraag ook wel eens als ik in een straat met dure winkels loop en mensen met tassen vol dure spullen passeer. Of wanneer ik al die mensen hun creditcards zie trekken in een van die winkels met luxe artikelen.

Er moet dus heel veel geld in omloop zijn, hier in West-Europa. Dan kan er heus wel een beetje naar Azië. Want die 112 miljoen die nu is binnengehaald is nog maar een beetje vergeleken bij het kleine miljard dat volgens VN-secretaris-generaal Kofi Anan de komende zes maanden aan humanitaire hulp nodig is.

Dus kom op, bekende Nederlanders, aan de slag en nog een beetje meer geld halen bij al die Nederlanders die nog wat euro's over hebben. Er is geld zat.

Iedereen die thuis was en over een televisie beschikt, heeft toch wel gekeken naar de inzamelingsactie van de gezamenlijke omroepen? Vijf miljoen mensen, las ik, waren getuige van dat televisiewonder dat alle records heeft gebroken. Zoveel geld is nog nooit ingezameld, zoveel bekende Nederlanders zijn nog nooit bij elkaar geweest. Ik wist niet dat er zoveel bekende Nederlanders waren, hoewel ik toch elke avond televisie kijk en er intussen heel veel heb leren kennen. ,,Als u hier niet zit bent u geen bekende Nederlander'', zei Paul de Leeuw, een van de drie presentatoren, gisteravond nog pesterig en hij wees naar de zaal waar al die Bekende Nederlanders zaten.

Het kan dus toch, dat televisieomroepen één publieke en twee commerciële samenwerken. Hand in hand, zij aan zij, samen met z'n allen op één, twee of hooguit drie zenders. Ik heb nog geen onvertogen woord gehoord of gelezen over deze solidaire actie. Idee: Een zender voor nieuws en sport, een zender voor de spelletjes en feelgoodshows, een zender voor films en kunst. Voor andere bezienswaardigheden kunnen we dankzij onze afstandsbediening wel uitwijken naar een buitenlandse omroep daar zijn er ook genoeg van.

Neem nu iets anders dan het 555-actieprogramma, bijvoorbeeld het wereldkampioenschap darten. Dat duurt nu al bijna twee weken. En gelukkig wordt het steeds spannender, zoals dat gaat in sport wanneer het einde nadert. Maar die eerste dagen zag ik bij het zappen tot mijn verbijstering dat al twee Nederlandse zenders dat darttoernooi uitzonden. Op twee zenders (buiten de BBC) pijltjes gooien. De ene zender bracht het toernooi wat anders in beeld dan de andere, maar wel darten. Het lijkt op een tegenoffensief tegen al dat gevoetbal en gepraat erover. Veel dartwedstrijden (wat nog spannend kan zijn) en veel gepraat erover. Maar toch: heet zoiets niet overkill?

Toch zijn er veel mensen die naar het darten hebben gekeken. Zelfs gisteravond, toen half Nederland in katzwijm lag bij de beelden van de collecte, zat de andere helft naar darten te kijken op een ander net. Want Raymond van Barneveld, de Nederlandse favoriet, trad in het strijdperk. `Barney' versloeg meedogenloos zijn Nederlandse rivaal Vincent van der Voort en gaat nu voor de wereldtitel.

De helft van de Nederlanders die gisteren naar de Nationale televisie-actie voor Azië keek, zou vanavond wel eens naar het wereldkampioenschap darten kunnen kijken. Zenders genoeg om je Nederlander onder Nederlanders te voelen.

Mijn hoofd staat er niet naar. Ik zie nog steeds die beelden van dat jongetje in India. Tien dagen in een boom, terwijl onder hem het water doorstroomde en zijn ouders, broertjes en zusjes verdronken. Hij was vermagerd en verzwakt, maar hij leefde. Hij nam verlegen een bord in ontvangst en liet zich twee schepjes rijst opdienen. Meer hoefde hij niet.

    • Guus van Holland