Het Flevomassief

Het water, onze oude erfvijand, gaat weer voor problemen zorgen. De oorzaak is de opwarming van de aarde. Gevolg: aan de ene kant gaat de zeespiegel meters stijgen en aan de andere kant krijgen de rivieren veel meer water te verwerken dan waarop ze zijn berekend. We zitten waterstaatkundig in de tang.

Deze keer moeten we niet alles op dijkverhoging zetten. Vroeger trokken de Friezen zich in tijden van overstroming terug op terpen. Dat concept is nog steeds ijzersterk. Mijn idee is daarom dat we snel beginnen met het aanleggen van een gebergte in Flevoland. Een laaggebergte, dat minimaal vijftig meter boven NAP ligt, maar dat pieken heeft van zeker vijfhonderd meter. Dit gebergte moet tussen Almere en Lelystad komen te liggen en veertig bij twintig kilometer meten. Het moet wel een serieus berggebied worden, met ravijnen, steile hellingen en kolkende stromen met IJsselmeerwater. Maar daarnaast komt er een reeks onderling verbonden zeer grote valleien, geschikt voor woningen, kantoren en andere bedrijfspanden.

Technische problemen zijn er volop. Hoe maak je het gebergte stabiel? Moet je eerst heien of alleen een gigantisch fundament leggen? Welke materialen zijn het geschiktst? Daar mogen ze in Delft hun tanden in zetten.

Het is geen haastklus, het project mag best veertig jaar in beslag nemen. Maar uiteindelijk moet het gebied een alternatief worden voor de Randstad. Dat wordt een geleidelijk proces. Langzaam zullen investeringen in de overstromingsgevoelige Randstad te riskant worden en zal het Flevomassief, naast Zuid-Limburg en de Veluwe, een welkome uitwijkhaven vormen.