Een onfris familieleven

Ik heb een en/of-rekening met mijn vader. Hij heeft twee huizen in het buitenland, bezwaard met een banklening. Ik heb niet getekend voor die lening. Juridisch en economisch is de helft van het geld op de en/of-rekening van het kind. Nietwaar? Wanneer de bank een achterstallige betaling vordert, kan die dan beslag leggen op mijn deel van de en/of-rekening? Kan de mederekeninghouder bij het maken van schulden door de ouder aansprakelijk worden gesteld door schuldeisers?

De situatie is nog ingewikkelder. Mijn vader wil dat ik na zijn overlijden de erfenis verdeel: ik moet beide huizen verkopen, de eventuele verkoopwinst en de aanwezige contanten op een rekening storten en het saldo verdelen over twee kinderen én een partner die noch samenwoont, noch geregistreerd partner is, noch getrouwd is met de overledene. Een officieel testament ontbreekt, dus ik voorzie bij overlijden onduidelijkheid bij de verdeling van de gelden van de en/of-rekening en een aanhangende spaarrekening, om nog maar te zwijgen van de onmogelijkheid om een derde, die wettelijk gezien geen erfgenaam is, mee te laten delen in die erfenis. Hetgeen betekent dat beide partijen officieus een deel van hun erfenis moeten afstaan aan deze partner. Terwijl de kinderen successierecht betalen. Om deze gekkigheid in de kiem te smoren is deze ouder geadviseerd om de en/of-rekening op te heffen en een testament te maken. Het aanbod was dat ik afstand zou doen van mijn erfdeel ten gunste van de partner, die mij overigens zeer dierbaar is. Ik beschik zelf over voldoende fondsen en doe liever afstand van de erfenis dan de emotionele en juridische ellende af te wachten. Mijn vader echter ontstak in woede, beschuldigde mij van angst voor het voldoen van schulden (niet denkbeeldig gezien het zakelijke verleden) en heeft vervolgens de en/of-rekening met mij opgeheven om er één met het andere kind te beginnen. Het advies om een testament op te maken is in de wind geslagen. Een van de redenen daarvoor is dat de partner een bijstandsuitkering heeft en deze verliest bij het krijgen van een som geld. Natuurlijk is het een gotspe dat iemand die twee huizen bezit, zijn partner elders in de stad van de bijstand laat leven. Maar goed, misschien is het een idee om het geld per testament op een derden-rekening vast te laten leggen (bijvoorbeeld bij de notaris) en het geld te laten uitkeren na het 65ste jaar. Mijn vader en ik spreken inmiddels niet meer met elkaar. Wij als kinderen hebben wel contact met elkaar. Graag wil ik weten of mijn oplossing werkbaar is en of u alternatieven ziet.

(B. van de W.)

De medehouder van een en/of-rekening loopt alleen risico voor zijn eigen inbreng en kan nooit aansprakelijk worden gesteld voor de schulden van de andere rekeninghouder. De ene rekeninghouder kan wel het saldo van de ander opnemen en dat over de balk smijten. Het is dus verstandig om de eigen inbreng aantoonbaar vast te leggen, door bijvoorbeeld bankafschriften te bewaren. Uw verhaal ruikt naar bijstandfraude en/of belastingfraude en wie daar aan meewerkt is medeplichtig. Er is dus geen legale oplossing die aan de wensen van uw ouder tegemoetkomt. Maakt uw vader geen testament, dan valt alles (bezittingen minus schulden) toe aan de langstlevende ouder. Is er géén langstlevende ouder (dat is mij niet duidelijk) dan mogen de twee kinderen alles samen regelen. Juridisch getouwtrek met die partner kan er niet ontstaan, want die heeft geen poot om op te staan. Uw ouder moet dat maar vóór zijn of haar dood regelen. Dan maar geen bijstand.