Binnenwereld

Voor carrièrevrouw en moeder Manon Bloemer (37) wordt 2005 het jaar waarin ze zich heroriënteert.

Het was wel even schrikken toen ze zwanger bleek te zijn van de derde. Dat was nog niet echt de bedoeling, al is hij (twee maanden oud) heel welkom. Manon Bloemer: ,,Onze vrienden vragen hoe we ons nou in zoiets kunnen vergissen, mijn man is nota bene huisarts, maar de zwangerschap was écht een verrassing.''

En alsof het allemaal voorbestemd was, kreeg Manon tijdens haar zwangerschap te horen dat bij voedingsconcern Unilever, waar ze werkt, het aantal interessante managementfuncties wordt gereduceerd. Reorganisatie. Bloemer is marketingmanager en werkt er al 12,5 jaar, vijf dagen per week. ,,Ik heb gevraagd: word ik ontslagen? Het antwoord was nee, er was een andere interessante baan voor me. Maar Unilever bood ook een aantrekkelijke vertrekregeling voor mensen die weg willen. Toen ben ik maar eens gaan nadenken.''

Conclusie: na haar zwangerschapsverlof, in februari, keert Bloemer niet terug bij Unilever. ,,De logische volgende stap in mijn carrière zou zijn dat ik naar het buitenland ga, maar dat wil ik niet omdat mijn man hier een mooie praktijk heeft. En op het hoofdkantoor werken is ook niets voor mij, omdat ik dan te ver van de echte business af zou raken. En ik wil wel altijd vooruit. De kans was dus groot dat ik over drie jaar toch tegen een plafond aan zou lopen bij Unilever en dan spijt zou hebben dat ik nu de kans niet had gegrepen om iets anders te doen.''

Wat ze precies gaat doen weet ze nog niet. Maar ze heeft alle tijd om erover na te denken, want ze krijgt een jaarsalaris mee. Fulltime moeder wordt ze in elk geval niet. De oudste gaat naar school, de middelste blijft naar de crèche gaan, de jongste ook vanaf maart, en de oppas blijft twee dagen komen. ,,Het is luxe, ja. Ik ga lekker lezen, golfen en een cursus volgen over magisch realisme in de kunst. Op een gegeven moment gaat het thuiszitten vervelen, dat weet ik wel zeker. Dus dan ga ik een baan zoeken.''

Haar ambities zijn niet afgenomen. ,,Ik wil een goede moeder zijn én leuk werk hebben. Dat vind ik belangrijk. Ik heb het altijd heerlijk gevonden bij Unilever. Ik sta nog overal voor open. Maar het moet wel een baan op niveau zijn, waar ik ook echt voor ga. Gewoon weer vijf dagen werken; het is bij mij alles of niets. Als ik maar vier dagen zou werken, dan zou ik echt het gevoel hebben dat ik die ene dag iets heb gemist.'' Bovendien denkt ze dat ze met een vijfdaagse werkweek een spannender carrière heeft dan in vier dagen. ,,En zo'n zorgdag thuis is toch niks voor mij.''

Bij de vertrekregeling horen ook gesprekken met een loopbaanadviseur. ,,Daar verheug ik me op. Het is wel leuk om in jezelf te graven, dat heb ik bij Unilever-cursussen ook altijd fijn gevonden.''