`Leeftijd zegt niets, kwaliteit telt'

Met twee routiniers op leeftijd hopen de Nederlandse waterpoloërs volgende week, bij het kwalificatietoernooi in Italië, deelname aan het WK af te dwingen.

Hij draagt een zwembroek met het logo van zijn voormalige club BZ&PC uit Bodegraven, en dat doet Ton van Jaarsveld met trots. ,,Van mijn oude clubgenoten gekregen. Ter ere van mijn uitverkiezing in de Nederlandse ploeg, dus die moet ik wel aan'', grijnst de robuuste midachter dinsdagavond na afloop van de monsteroverwinning (26-0) op Taverny SN.

Twee keer heeft Van Jaarsveld zojuist raak geschoten in het doelpuntenfestijn tegen de Franse subtopper. Het is het voorlaatste oefenduel, voordat de Nederlandse waterpoloploeg dinsdag in Imperia begint aan het kwalificatietoernooi voor het wereldkampioenschap met een wedstrijd tegen gastland Italië. Acht landen strijden in het Piscina Felice Cascione om drie beschikbare tickets. Het drastisch gerenoveerde Nederland (negen nieuwe gezichten) aast op de derde plaats, achter grootmachten Italië en Kroatië.

Om dat doel te verwezenlijken is in de voorbereiding beduidend meer tegenstand gewenst dan het knullige verweer van de Fransen. Dat weet ook bondscoach Robin van Galen, die zich na afloop verontschuldigt voor de eenzijdige vertoning in zwembad De Thermen. ,,Dit gaat nergens over; een veredelde training, meer was het echt niet. Ik heb die gasten van Taverny onlangs zien spelen in eigen land. Toen maakten ze een sterke indruk. Maar hier blijken ze hun Russische sterspelers thuis te hebben gelaten.''

Ook Van Jaarsveld beseft dat het oefenduel in de Alphense Waterpoloweek net zo goed schriftelijk had kunnen worden afgedaan. Maar wat zou hij klagen? In de late herfst van zijn loopbaan kan hij zijn geluk niet op. Hij kan het nog amper bevatten, maar het is werkelijk waar: debutant op zijn 35ste en dus een jaar ouder dan AZ-voetballer Barry van Galen, die onlangs in het Nederlands elftal mocht opdraven. ,,Geweldig toch?!'' Het mooie is: hij is nog niet eens de oudste van het stel. Lachend: ,,Moet je nagaan! Onze doelman Martin Nederlof is 36, dus waar praten we over?''

Vijftien seizoenen speelde Van Jaarsveld in de eerste klasse, bij BZ&PC uit zijn woonplaats Bodegraven, totdat hij vorig jaar de overstap waagde naar een erkende hoofdklasser: Polar Bears uit Ede. ,,Spijt heb ik niet, maar achteraf kan je stellen dat ik misschien veel eerder de sprong naar een grote club had moeten maken. Dan was ik wellicht veel eerder in beeld gekomen.''

Geen moment heeft Van Jaarsveld overwogen te bedanken voor de eer, toen de bondscoach hem vorige maand uitnodigde. ,,Waarom zou ik? Omdat de jeugd aan de bak moet? Ik werk er net zo hard voor als die jonge gasten. Leeftijd zegt me niets, het gaat om kwaliteit. Goed, ik herstel dan wat langzamer, maar verder doe ik niet onder voor de rest.''

Van Jaarsveld valt de laatste tijd van de ene in de andere verbazing. Twee maanden geleden, in de voorronde van de EuroLeague in Innsbruck, lag hij in het water te stoeien met Norbert Madaras, de sterspeler van de Hongaren die zijn vaderland afgelopen zomer naar olympisch goud leidde. ,,Een verslaggever vroeg me naderhand of ik wist tegen wie ik had gespeeld. `Een linkshandige speler, die een aardige balletje kan gooien', antwoordde ik. Bleek het Madaras te zijn: een held in Hongarije, een grootheid in het internationale waterpolo.''

Zijn entree in de nationale ploeg heeft ,,nogal wat voeten in de aarde'', zoals hij zelf zegt. Van Jaarsveld, vader van twee kinderen (,,En de derde is op komst''), werkt bij een aannemersbedrijf. ,,Doordeweeks gaat om half zes het klokkie, 's avonds gaan de luiken op tijd dicht. Mijn vrouw werkt in de ziekenzorg, dus die heeft ook haar handen vol, en tussen de bedrijven door ligt papa óók nog eens in het water. Opa en oma voeren thuis de regie. Dankzij hen kan ik dit avontuur meemaken.''

Het op amateuristische leest geschoeide Nederlandse waterpolo is na het mislopen van de Olympische Spelen in Athene op een kruispunt aanbeland. De komende jaren staan, meer dan ooit tevoren, in het teken van de wederopbouw en dus van de jeugd. `Peking' is het doel, al kijkt bondscoach Van Galen verder dan de Spelen van 2008. Des te verwonderlijker is zijn keuze voor twee `ouwe rotten'. Waarom niet meteen onvoorwaardelijk voor de jeugd gekozen?

Maar Van Galen, vorige maand aangetreden en tevens jeugdbondscoach, heeft lak aan de suggestie dat hij korte-termijnpolitiek bedrijft. Stellig: ,,Het is geen armoe, het is een weloverwogen keuze. Ton en Martin zijn ondergewaardeerde krachten, die door mijn voorgangers over het hoofd zijn gezien. Bovendien: ik heb routine nodig. Met alleen maar jongens van om en nabij de twintig redden we het niet. Die zijn, zeker in fysiek opzicht, nog niet zo ver dat ze het gevecht met de grote mannen aan kunnen.''

Maar waren beide veteranen ook geselecteerd als Van Galen, zelf nota bene drie jaar jonger dan Van Jaarsveld, níet was geconfronteerd met maar liefst negen afzeggingen en bedankjes wegens andere verplichtingen (club en werk)? Van Galen drukt zich diplomatiek uit. ,,Aan mij de taak de sterkst mogelijke selectie samen te stellen. Daar horen Ton en Martin dus gewoon bij.''

De tiende afwezige is sterspeler Harry van der Meer (31), die volgende week in zijn `tweede vaderland' Italië als supporter/adviseur op de tribune zit. Nog altijd is de 317-voudig international in afwachting van de afwikkeling van zijn verzoek het Nederlandse staatsburgerschap terug te krijgen. Van Galen hoopt in elk geval over ruim een jaar, wanneer het kwalificatietoernooi voor het Europees kampieonschap op het programma staat, weer een beroep te kunnen doen op Nederlands beste waterpoloër.

Al was het maar omdat Ton van Jaarsveld, bezig aan zijn laatste seizoen in de hoofdklasse, tegen die tijd niet meer inzetbaar is.