Nog steeds komen er lijken

In Madras, de hoofdstad van de Indiase deelstaat Tamil Nadu, heerst grote onzekerheid over mogelijke overlevenden van de zogenoemde killerwave.

Zijn ogen zijn rooddoorlopen. Ze staan wijd opengesperd, gaan onophoudelijk heen en neer. Niemand, geen inwoner van Madras, wil weten wie zich mogelijk achter de gele deur bevinden. Ook de visser met de wanhopige blik niet. Maar hij zal toch moeten gaan kijken. Hij knoopt een zakdoek om zijn hoofd, om zijn neus. De geur van dood mensenvlees is verstikkend.

Als de gele deur opengaat, blijkt de zakdoek weinig soelaas te bieden. In het gebouw, dat er uitziet als een uitgeleefd oud badhuis, liggen tientallen lijken willekeurig op de grond in een gang.

Mensen die familieleden missen lopen er snel langs. Een man met bloed uit zijn neus en vliegen op zijn voorhoofd ligt naast een oude vrouw en een kind van een jaar of zes. Dit zijn slachtoffers van de ongekende serie vloedgolven die de zuidoostelijke kustlijn van India gisterochtend in twintig minuten tijd in een enorme ravage hebben veranderd.

In het Government Royapettah Hospital, waar deze mensen liggen, is de voorlopige balans opgemaakt. Twaalf jongens, elf meisjes, 29 vrouwen en 21 mannen staan op de lijst van doden. En nog steeds worden lijken binnengebracht, en nog steeds worden er honderden mensen vermist in Madras. Het is slechts een van de ziekenhuizen van deze miljoenenstad waar lijken worden geborgen. Het zijn vooral vissers, kinderen die op het strand cricket aan het spelen waren en moeders die hier het slachtoffer zijn geworden van de nietsontziende muur van water die op kust sloeg.

De visser heeft de gele deur alweer snel achter zich dicht kunnen slaan. Nee, hij herkende niemand. De binnenplaats van het ziekenhuis is sinds gisteren een verzamelplaats geworden van rouwenden, van radelozen, van mensen die hopen op nieuws over een familielid, maar eigenlijk op een plek zijn beland waar je komt als je alle hoop al hebt opgegeven.

Een 38-jarige vrouw zit met haar moeder treurig voor zich uit te staren. Haar neef ligt binnen, 27 jaar oud, verdronken in de woeste zee. Hij was naar zijn visnetten aan het kijken, toen hij overspoeld werd. Bijna tweehonderd vissersnederzettingen langs de kust van Madras zijn volledig weggevaagd door de golven. En in de haven, waar honderden visserskotters liggen, zijn complete boten de wal opgeslingerd. De vissersvakbond heeft er een openluchtkantoortje geopend, waar honderden vissers zich melden om de schade vast te leggen. Tientallen gezonken boten liggen in het water.

De schade is groot in Madras. Spoorverbindingen langs de kust zijn kapot; ook bruggen zijn beschadigd door het kolkende water.

[vervolg MADRAS: pagina 5]

MADRAS

Visser Kamruddin wacht op hulp

[vervolg van pagina 1]

Het leger moest vanochtend grote delen van de stad, langs de kust, afzetten, zodat hulpverleners hun werk konden blijven doen.

Op enkele kilometers afstand van het Government Royapettah Hospital ligt Marina Beach, een populaire strandstrook voor de lokale bevolking en tevens vestigingsplaats van enkele vissersdorpen. Een dag na de vloedgolf is het strand veranderd in een vuilnisbelt. Platgeslagen rieten huisjes zijn de overblijfselen van een vissersnederzetting, waar tot gisteren honderd mensen woonden. Kookpotten, kleren en hoopjes houtskool zijn blijven liggen. De bewoners hadden amper tijd om nog iets van hun schamele bezittingen mee te nemen.

,,Ik was net terug van het vissen, het was vroeg in de ochtend, en zat in mijn huis een beetje naar de zee te kijken, toen ineens die golven eraan kwamen'', zegt de 51-jarige visser Kamruddin. ,,We hebben het op een lopen gezet, maar niet iedereen van ons heeft het gehaald.'' Vijf mensen van deze vissersgemeenschap overleefden het niet. In twintig minuten was alles verloren.

Wat nu – de visser heeft niets meer. De hulpverlening is inmiddels op gang gekomen. In Tamil Nadu is het leger ingezet, terwijl ook privé-ziekenhuizen slachtoffers hebben opgenomen. Er worden tentenkampen ingericht, en vanuit de hoofdstad Delhi zijn allerlei charitatieve instellingen bezig met hulpacties.

De regering in Delhi heeft daarbij toegezegd met financiële hulp te komen voor de bevolking die getroffen is door de ramp. Volgens de Indiase media gaat het om een bedrag van omgerekend rond de tweeduizend euro per getroffen gezin.

Voor visser Kamruddin is het hopen dat het waar is. Hij zit voorlopig met zijn familie en andere mensen van hun `dorp' langs de kant van de weg. In een paar plastic zakken zitten hun eigendommen. Nu worden ze nog gedoogd door de politie, maar voor hoe lang?