De kink in het bod op Pink: bazen tegen beleggers

Bieden, overbieden, nog meer bieden. Automatiseringsbedrijf Getronics dacht PinkRoccade te kopen, maar concurrent Ordina wil meer bieden. De grote beleggers zijn aan zet.

Tempo is nu het credo. Automatiseringsbedrijf Getronics heeft nog steeds de beste papieren om de kleinere concurrent PinkRoccade over te nemen, maar er zit één kink in de kabel.

Op de effectenbeurs koersen beleggers aan op een beter bod dan de verhoogde prijs die Getronics eind vorige week op tafel heeft gelegd. Getronics bood toen 14,30 euro per aandeel in contanten en evenaarde daarmee het voorgenomen bod van automatiseringsbedrijf Ordina dat óók een gooi wil doen naar de overname van PinkRoccade. Ordina overtrof de prijs vervolgens vrijwel direct en de beurs speculeert nu met volle teugen op een echte overnamestrijd. De koers van PinkRoccade ligt rond 14,85 euro. Getronics biedt 350 miljoen euro voor PinkRoccade, Ordina wil wel 370 miljoen bieden.

Maar de biedingsstrijd is nu vooral een woordenstrijd. Getronics heeft zich eerder al verzekerd van de steun van de directie en commissarissen van PinkRoccade, terwijl de ondernemingsraad van PinkRoccade weer achter zijn eigen directie staat. Ordina mist die steun en staat in de kou. Bovendien heeft Getronics in de boeken van PinkRoccade mogen kijken. Ordina niet.

De voorsprong van Getronics betekent dat het officiële biedingsbericht persklaar is. De laatste hobbel, het fiat van concurrentieautoriteit NMa, is vorige week ook genomen.

Snelheid is nu de troefkaart van Getronics. Deze week de publicatie van het officiële biedingsbericht, twee weken daarna informatieve aandeelhoudersvergaderingen van PinkRoccade en Getronics om het bod te bespreken.

En dan gaat het erom spannen. Een groepje grote beleggers, waaronder de Nederlandse overheid met 26 procent van de PinkRoccade-aandelen, probeert actief om Ordina een gelijkwaardige kans te geven om óók een bod te doen. Het ongewoon grote aandelenpakket van de overheid is nog een overblijfsel van de privatisering van het rijkscomputercentrum, zeg maar de Roccade in PinkRoccade.

De inzet van beleggers voor een tweede bod is, vanuit hun financiële motieven, begrijpelijk: hoe meer bieders, hoe hoger de koers.

Tot nu toe ligt echter alleen het bod van Getronics op tafel. Ordina heeft niet meer dan een voornemen tot een bod geformuleerd. Ordina wil met een echt bod wachten tot een boekenonderzoek bij PinkRoccade is gedaan. Maar daar voelt de directie van PinkRoccade niet voor, en Getronics evenmin. Het is zelfs onderdeel van de gemaakte afspraken. Als PinkRoccade een boekenonderzoek toch toelaat, kan Getronics de hele transactie weer afblazen.

Bedrijven kopen zonder boekenonderzoek is altijd gevaarlijk. Bij een betwiste overname, waarin de bieder over de hoofden van de directie heen de aandeelhouders een lucratief bod doet waar de directie tegen is, kan het niet anders. Vier jaar geleden kocht investeringsmaatschappij HAL kantoormeubelfabrikant Ahrend na een vergelijkbare biedingsstrijd zonder een boekenonderzoek.

Wanneer de grote aandeelhouders van PinkRoccade, die samen meer dan de helft van de aandelen bezitten, Ordina een kans én een boekenonderzoek willen geven, riskeren zij een conflict met de directie van hun `eigen' PinkRoccade. Het is de vraag of hen dat veel kan schelen als dat een hoger bod van Ordina oplevert dan Getronics heeft gedaan en zij de opbrengst incasseren. Zij krijgen geld, en het oplossen van de vanzelfsprekende onrust onder het PinkRoccade-personeel na een of meer geforceerde directiewisselingen is voor de nieuwe eigenaar.

De vraag is niet zozeer of de aandeelhouders van PinkRoccade een tegenbod willen bewerkstelligen, maar of zij het ook kunnen en durven. Als de directie van PinkRoccade geen boekenonderzoek van Ordina wil toestaan, zal iemand naar de rechter moeten stappen om dat te eisen en tevens de biedingsprocedure te laten bevriezen totdat de rechter uitspraak heeft gedaan.

Een andere optie is dat de aandeelhouders van PinkRoccade zelf een aandeelhoudersvergadering bijeenroepen en daar het ontslag van de directie agenderen. In beide situaties komt de hamvraag van modern ondernemingsbestuur op tafel: wie neemt uiteindelijk in een groot bedrijf cruciale beslissingen, zoals een overname? De directie of de aandeelhoudersvergadering?