Column

Zwarte kerst

Hoe zal de kerst bij Mart Smeets eruit zien? En bij Tommie Egbers? Mag de telefoon op het antwoordapparaat? Of zitten ze er de hele dag naast in de stille hoop dat John…?

En hoe zit het bij Evert ten Napel? Zal hij zachtjes hopen op de landelijke actie Evert moet blijven? Ik zie het voor me: voetballers die een vijfdaagse vastenactie houden en hooligans die dreigen met een stadionboycot tot Evert terugkeert op de buis. En hoe zal de kerst bij Frank Snoeks zijn? Gek wordt hij van het in zijn kop stampen van de korfbalregels en het kaatsreglement.

Wat ik er van vind dat het voetbal naar John gaat? Ik vind het wel gunstig. Dan kan hij in die tijd geen Big-Brotherachtige shit uitzenden.

Of ik naar zijn voetbalzender zal kijken? Ik vrees weinig tot nooit. Ik ben de laatste jaren een beetje dichtgevoetbald en kan geen analyse meer zien of horen. En zeker niet de mening van Hugo Borst over de mening van Jack van Gelder, die een mening heeft over wat Dick Advocaat van Jan Mulder vindt. Dit alles gaat al jaren kilometers langs me heen. Mijn afstandsbediening begint spontaan te zappen zo gauw hij een voetbalpraatjesprogramma in beeld krijgt.

En hoe zal het kerstdiner bij Frits Wester zijn? Staat zijn nieuwsquiztrofee op het buffet in de eetkamer of slingert het prul nog ergens achterin zijn auto? Mevrouw Wester had haar man willen verwennen met een verrassingsmenu, maar hij heeft alles al geraden. Een carpaccio van tonijn, een wildbouillon, kalkoenmedaillons met cranberrycompote en een kaasplateau. Hij ontkent dat hij stiekem in de keuken heeft staan loeren.

,,Toeval, toeval en nog eens toeval”, roept de door iedereen uitgelachen journalist tegen zijn verdrietige echtgenote. Hij zal raar opkijken als een politicus binnenkort op een van zijn vragen antwoordt: ,,Dat hoef ik u niet te vertellen, want dat weet u al!”

En hoe zal het kerstdiner bij de Oranjes zijn? Ik zie een doorlopend overgevende Maxima die meldt dat ze niet zwanger is, maar dat ze steeds spontaan moet vomeren als ze aan de poespasserige bijzetting van de onlangs overleden opa van haar man denkt. De kerk, de dominee, de bloemen, de gasten.

,,Wat een gelul”, roept de prachtige vrouw van onze kroonprins en ze sluit haar vlammende betoog af met een helder zum kotzen! Duitser kan het niet. De rest van de familie zwijgt, behalve Irene, die zich hardop afvraagt of een van haar halfzusters, de tuinarchitecte Alicia von Bielefeld, weet dat je met de bomen en de plantjes moet babbelen. Anders worden de bloempjes depri.

Anjerprozac, denkt de vorstin en schenkt zichzelf nog eens fors in. Bij het hek staan twee lakeien en een marechaussee onderhand aan Jeroen Krabbé uit te leggen dat de familie deze avond graag onder elkaar wil zijn.

,,Maar ik ben een hééééle goeie vriend”, kakelnicht onze nationale lijkenlikker door de Haagse nacht om vervolgens zwaar gepikeerd af te reizen naar de dochter van Albert Mol.

Bij de familie Ritsma zit iedereen aan Rintje uit te leggen dat het diner al zes uur geleden is afgesloten met een griesmeeltoetje, maar Rintje wil nog koffie en zolang hij koffie wil heet het kerstdiner nog kerstdiner.

,,Pas als ik ga slapen is het klaar”, bromt de Beer van Lemmer tegen zijn uitgeputte gehoor.

Jan Peter legt aan zijn vrouw uit waarom hij de familie Van Gogh na de moord op hun zoon Theo niet heeft opgezocht. ,,Die mensen waren al zo verdrietig dus die zaten echt niet op mij te wachten.”

Zijn vrouw beaamt het stilzwijgend. Zij wil hem nog vragen wat hij binnen het normen-en-waardendebat vindt van een 56-jarige prins die hem in een negentienjarige studente duwt, maar ziet er vanaf. Ze wil maar één ding: bandeloos tekeer gaan in een stal in Bethlehem. De ruigste seks ooit. De os, de ezel en alle herders mogen vrolijk meedoen. Zo heeft ze tabak van de zalvende, gereformeerde praatjes van haar altijd montere echtgenoot. Ze wil los en vreemd en heel hard over de wereld schreeuwen: ,,Het kerstfeest is wél leuk.”