Geld uitgeven om de economie te stimuleren 1

`De president van De Nederlandsche Bank Welling pleit voor het besteden van onze spaarcenten om daarmee de economie te stimuleren' (NRC Handelsblad, 20 december). Wellink weet toch ook dat een consument spaart om individuele motieven, om iets over te houden voor later: `uitgestelde consumptie'? Ik ga niet sparen in de hoop dat de rentevoet daalt door het vergrote aanbod op de kapitaalmarkt. Integendeel: ik wil juist meer rente. Uit dit laatste voorbeeld blijkt duidelijk het verschil in positie van een individu (sparen voor later en hoge rente) en het macro-economische effect van die gedragingen bij elkaar (minder consumptie door het sparen, minder economische activiteit en dalende rente door vergroot geldaanbod (al dat sparen) en dalende vraag naar geld door negatieve verwachtingen van ondernemers). Ik ga daarom ook niet m'n spaarcenten nu snel uitgeven om de economie te stimuleren. Ik ga die centen pas uitgeven zodra het míj uitkomt.

De PvdA zegt dan ook dat dit kabinet de economie `kapotbezuinigt'. Daar zit wat in. Paars was niet bij machte om de meevallers in 1999 en 2000 te gebruiken om te bezuinigen. Dat lukt kennelijk niet in een democratie. Er waren toen te veel stemmen die pleitten voor extra uitgaven (met de PvdA voorop). De stem van Zalm vóór bezuiniging ging verloren in het tumult van bestedingswensen.

Het klinkt nu vreemd als een lid van het CDA Welling bijvalt in zijn oproep aan de burgers tot meer besteding van spaargelden. Juist die partij voorop geeft vorm aan het huidige bezuinigingsbeleid dat onder andere leidt tot meer sparen door consumenten.