Besef van normale omgangsvormen

Wat mij mateloos irriteert, is het in Nederland grotendeels ontbrekende besef van wat normale omgangsvormen zijn. Ik woon nu anderhalf jaar in Nederland, ik gedraag me onopvallend, ik zie er niet vreemd uit en ik heb nog nooit iemand iets in de weg gelegd. Desondanks ben ik in die anderhalf jaar al vaker beledigd, gejend, gepest, uitgescholden, bespot, getreiterd, geprovoceerd, gekoeioneerd, op stang gejaagd, geschoffeerd en uitgelachen dan in de vijftig jaar daarvoor.

Twee dingen vallen daarbij op:

1. Dat beledigen enz. gebeurt door mensen van allerlei pluimage: jong en oud, rijk en arm, slim en dom.

2. Nederlanders die bij dergelijke incidenten aanwezig zijn, of Nederlanders aan wie ik achteraf vertel wat ik heb meegemaakt, begrijpen helemaal niet waar ik het over heb. In hun ogen is er niks abnormaals gebeurd. Net zoals een Eskimo het normaal vindt dat het 40 graden vriest, of een Zwitser het normaal vindt dat overal om hem heen bergen staan. Het zijn alleen mensen uit andere gebieden die dat bijzonder vinden.

Het is blijkbaar een wijdverspreid, ingeburgerd en algemeen aanvaard fenomeen. In Nederland althans. In de rest van de wereld is dat niet het geval, maar dat besef heerst hier niet.