Ribbetjes en rotjes

Vier correspondenten in den vreemde beschrijven hoe Kerstmis in hun land wordt gevierd. Ook in Argentinië zijn de kerstballen rond.

Het is zo gemeen warm dat de kat het zelfs niet erg vindt als je hem in je armen mee het lauwe zwembad in neemt. De waaier aan het plafond laat de papieren op het bureau alle kanten opdwarrelen. En de door de Goedheiligman uit Nederland opgestuurde en met Latijns Amerikaanse vertraging aangekomen chocoladeletters zijn veranderd in koeienvlaaien.

Maar niettegenstaande de exotische hitte zijn ook voor een Zuid-Amerikaan de kerstdagen traditioneel knuswitte feestdagen. Dus stuurt Isabela uit Rio de Janeiro – veertig graden in de schaduw – een elektronische kerstkaart van Hallmark met pinguïns die onder begeleiding van klassieke muziek schattig rondjes schaatsen in een sneeuwlandschap. En in de warenhuizen zoeft vadertje kerst in een arrenslee tussen de roltrappen en kerstbomen vol met watten en piepschuim naar boven.

Kerstmis is in het rooms-katholieke Argentinië niet ontzettend veel anders dan in Nederland. Ook hier zijn de kerstballen doorgaans rond. En ook voor de meeste Argentijnen is kerstavond de eerste keer dat zij dat jaar een kerk van binnen zullen bekijken. Want een Argentijn is weliswaar dol op Jezus, hij is nog doller op uitslapen en in de namiddag nemen de familie en het voetbal hem in beslag.

Vanaf half november zijn hoofdstad Buenos Aires en de Panamaricana-snelweg kunstig versierd met kerstbomen die enkel uit lampjes bestaan. De kerstman zelf werd zaterdagnamiddag 20 november feestelijk zwetend binnengehaald. Begeleid door padvindertjes en militaire blazers trok hij in een optocht langs de Rio de la Plata en de presidentiële ambtswoning naar de winkel Alparamis, waar kindertjes hun verlanglijstjes konden inleveren.

Op kerstavond zal de Argentijn straks doen wat hij altijd doet. Dan doet hij wat hij het beste kan. Barbecuen en dineren. Veel vlees eten. Vanaf het vallen van de avond hangt er boven Argentinië een allesdoordringende vette deken van de lucht van gebakken vlees. Worstjes, nieren, ribbetjes, biefstukken, hamlappen, opgerolde en gemarineerde koeienhuid en dingen die je geeneens thuis kunt brengen – ter ere van de Komst van het Kindje wordt het dier in al zijn onderdelen overvloedig opgepeuzeld. Zelfs de steeds grotere groep armen in Argentinië zal deze avond proberen toch in ieder geval een kippetje te grillen. En als toetje wordt er massaal vuurwerk afgestoken.

Volgens de laatste berichten geven de Argentijnen dit jaar 30 procent meer uit aan de aanschaf van kerstcadeaus dan in 2003. Het consumptieniveau heeft de hoogte bereikt van 1998, het jaar voordat een ongekende crisis uitbrak. Het enige probleem voor de Argentijn is dat Kerstmis en het typische voedsel zoals kerststollen hun oorsprong vinden in het noordelijk halfrond. Daar is het winter en koud en dus is het voedsel rijk aan calorieën. En dik worden is voor de Argentijn die geobsedeerd is door het verlangen er slank uit te zien een gruwel. In de kranten en tijdschriften verschijnen daarom extra veel tips over welke oefeningen straks in januari – op de stranden van Punta del Este of Mar del Plata – de kerstpondjes als sneeuw voor de zon weer doen verdwijnen.