Crisis en tweespalt bij Feyenoord

Het is weer crisis bij Feyenoord. Het spel wordt steeds slechter, de sfeer is om te snijden en de titelaspiraties zijn vervlogen.

Ruud Gullit gaat niet met wintersport. De trainer van Feyenoord gunt zichzelf geen tijd voor vakantie, hij wil tijdens de winterstop versterkingen zoeken voor de kwetsbare verdediging van de Rotterdamse ploeg, die na een flitsende seizoensstart is weggezakt naar een bedenkelijk voetbalpeil. Dezelfde ploeg die de eerste maanden het legioen in vuur en vlam zette, werd de laatste maanden weggespeeld door Jan en alleman. De titelaspiraties zijn vervlogen.

Misschien kan Gullit beter wél op wintersport gaan; niet met zijn gezin, maar met de selectie. Hij moet in de tweede seizoenshelft een eenheid zien te smeden van een onsamenhangend geheel. De aankoop van een paar goede vleugelverdedigers mag hij aan manager Wotte overlaten, hoewel die eerder verklaarde dat er geen geld is voor dure investeringen. Feyenoord haalde gisteren RBC'er De Graaf en krijgt in januari nog een jonge Bulgaar en een jonge Braziliaan tot zijn beschikking.

Het is de vraag of deze nieuwelingen een aanwinst vormen voor het kwakkelende elftal. Het kwaliteitstekort in de verdediging – in het verleden nooit de achilleshiel van Feyenoord – is niet het enige manco. Minstens zo erg is de slechte sfeer in de selectie. Zondag kwam het tot een uitbarsting in de kleedkamer bij ADO Den Haag. Na de 2-0 nederlaag tegen de degradatiekandidaat scholden de spelers elkaar voor rotte vis uit. Gullit liet het gebeuren, in de wetenschap dat een conflict beter kan uitbarsten dan kan sluimeren.

Bij Feyenoord is momenteel sprake van een tweespalt in de spelersgroep, bevestigt een van de Nederlandse voetballers. Dezelfde speler hekelt de lakse houding van een aantal (buitenlandse) veelverdieners, dat zich slapende rijk zou rekenen en daarmee de toorn wekt van mouwopstropers als spits Kuijt en doelman Lodewijks. Zo zijn de Japanner Ono en de Egyptenaar Ghali in het shirt van rood en wit geen schim van de vedetten die ze in hun geboorteland uithangen. ,,Hun acceptatievermogen is beneden het vriespunt'', zegt dezelfde bron.

De tweespalt in de selectie heeft een culturele achtergrond. De `donkere' spelers voelen zich volgens de `blanke' spelers te goed om kritiek te verdragen (lees: te worden uitgescholden). Ze ergeren zich vooral aan assistent-trainer Petrovic, het opgewonden standje langs de zijlijn. Hij scheldt en tiert naar spelers die in een andere (voetbal)wereld leven. Kankeren was de tweede natuur in Rotterdam-Zuid. Feyenoord beschikt niet meer over het soort spelers waarmee het groot is geworden.

Het wederzijdse onbegrip kwam tot uiting in verhitte discussies over verkeerd schoeisel (de Surinamer Castelen gleed voortdurend uit) en over `dode spelmomenten' die opvallend vaak in een tegendoelpunt resulteerden. Aanvoerder Paauwe, een van de zwakste schakels, suggereerde dat bij corners en vrije trappen de buitenlanders beter uit de buurt konden blijven. Ze stonden toch maar te slapen. Dezelfde Paauwe die wordt dolgedraaid door bijna iedere aanvaller van de tegenpartij.

Zonder de doelpunten van het koningskoppel Kuijt-Kalou en zonder het correctiewerk van Saidi zou Feyenoord niet in de subtop staan. De voorstopper uit Tunesië liet zich zondag bij ADO al na acht minuten vervangen; de dokter kon geen blessure constateren. Saidi wordt verdacht van werkweigering. Misschien wilde de tackle- en slidingspecialist geen gaatjes meer dichten voor zijn schutterende collega's. Hij is de enige mandekker die zijn vak verstaat.

De Ghanees Gyan, de Koreaan Song, de Deen Mtiliga en de Portugees Basto zijn niet alleen zwakke verdedigers, ze hebben ook een communicatieprobleem dat hen juist bij corners of vrije trappen opbreekt. En ze zijn geen echte Feyenoorders, zoals Bosschaart die letterlijk om de hoek van het stadion woont. De oud-speler van FC Utrecht zou zich te goed voelen voor de backpositie, hoewel hij in de Galgenwaard op die plaats uitblonk. Op het middenveld beperkt hij zich tot passes in de breedte. Saillant detail: Bosschaart heeft als prof nog nooit een competitiedoelpunt gemaakt.

Aan trainer Gullit de taak alle binnenbrandjes te blussen. Hij stond bij Chelsea, Newcastle United en Jong Oranje niet bepaald als people's manager bekend die zijn kritiek op spelers binnenkamers houdt. Gullit is een gevoelsmens; hij zegt wat hij denkt. Daarmee ondermijnt hij het zelfvertrouwen van de mindere schakels die met de week slechter gaan spelen. Minder invloed heeft hij op de pseudo-vedetten die niet met hun hart voor Feyenoord spelen, maar volgens de anonieme bron in de selectie als zakkenvullers te boek staan.

Gullit heeft vóór de winterstop minder punten behaald dan zijn voorganger Van Marwijk in diens laatste (en slechtste) seizoen bij Feyenoord. De huidige coach van Borussia Dortmund moest toen op het matje komen bij voorzitter Van den Herik. Van Marwijk was geen vrolijke Frans, maar hij hield zijn spelers altijd uit de wind en werd op den duur door hen terugbetaald op het veld. Het is de vraag of de ruziënde selectie na de winterstop als één man voor de huidige coach door het vuur gaat. De crisis in De Kuip is groter dan de stand op de ranglijst doet vermoeden.