Stembus komt naar de kiezer

In Turkmenistan heeft het parlement niets te zeggen. In Turkmenistan heeft helemaal niemand iets te zeggen, met uitzondering van president Saparmurat Niyazov, die het land als een soort god regeert. De president (voor het leven) heeft zijn land een uiterst repressief systeem opgelegd en het opgezadeld met een persoonsverheerlijking die nog verder gaat dan die in Noord-Korea. Hij heeft de maand januari naar zichzelf genoemd (en de maand april naar zijn moeder), heeft een verguld standbeeld in het centrum van de hoofdstad neergezet dat met de zon meedraait, heeft op elke straathoek van het land een buste van zichzelf gezet, zet zijn gezicht op alle bankbiljetten, hangt zijn portret in elk leslokaal, in elke krant, in elk kantoor, laat het tv-journaal openen en eindigen met zijn dagelijkse doen en laten en heeft een ,,geestelijke gids'' geschreven, de ,,heilige Ruhnama', die verplichte literatuur is op alle scholen en voor alle beroepsgroepen en die officieel even belangrijk is als de koran. Waarschijnlijk nergens ter wereld wordt wreder gemarteld dan in de gevangenis van de man die zich Türkmenbasi, Vader van alle Turkmenen, noemt.

Regeerders hebben in Turkmenistan ook niets te vertellen. Sinds Turkmenistan in 1991 onafhankelijk werd heeft het land zestig vice-premiers versleten. Van de 350 belangrijkste gezagsdragers in die periode zitten er 150 op dit moment gevangenisstraffen van minimaal twintig jaar uit.

Toch mochten de Turkmenen gisteren een nieuw parlement kiezen. Buitenlandse waarnemers waren geweerd en de uitslag stond al tevoren vast, want er is in Turkmenistan maar één partij (die ook niets te zeggen heeft) en alle kandidaten waren lid van die partij of van uit de partij voortkomende `sociale organisaties'.

Geen wonder dat de belangstelling voor de verkiezingen gisteren een beetje tegenviel. Journalisten berichtten dat de stembureau's zo goed als leeg bleven.

Daarop namen de verkiezingsfunctionarissen de stembus onder de arm en gingen ze in de hoofdstad Asgabat persoonlijk de deuren langs om de kiezer op te zoeken en hem dringend te verzoeken alsnog zijn stem uit te brengen.

Later werd een opkomst van 76,88 procent gemeld en werd gezegd dat de verkiezingen ,,democratisch'' waren verlopen.