KERSTMIS KOMT ERAAN, DUS ER WORDT GEBORRELD.... ... EN ER WORDT GEBORRELD... ...EN ER WORDT OOK NOG GEBORRELD

Bijna Kerst. Dat betekent: partytime! De tijd dat het jaar slechts werd weggespoeld door enkelingen gehuisvest in dure kantoorgebouwen is reeds lang voorbij. Een beetje bedrijf geeft een kerstborrel. Dat wil zeggen: het personeel zorgt ter versterking van het saamhorigheidsgevoel onderling voor een partijtje.

Het fenomeen kerstborrel is inmiddels ook niet aan de Haagse politiek voorbij gegaan. Wanneer precies de omslag heeft plaatsgevonden, weet niemand meer, maar vaststaat dat wat vroeger nog gewoon een genoeglijk samenzijn heette, nu voor velen is uitgegroeid tot een event.

Wellicht dat ook hier de Europeanisering zich heeft doen gelden. Bij europarlementariërs in Straatsburg zijn de eindejaarspartijen die in die stad worden georganiseerd, immers al jaren een begrip. Er zijn zelfs ex-parlementariërs die speciaal voor de gelegenheid nog een keer naar de stad in de Elzas terugkeren.

Niet verwonderlijk dat het meestal de Britten zijn die een leidende rol spelen bij veel van deze feesten. Zo organiseert Labour al sinds jaar en dag het feest van de socialisten. De Nederlandse socialisten vertolkten er afgelopen woensdag hun eigen versie van Idols. In de liberale fractie is het Britse contigent geringer, maar dat weerhoudt hen er niet van nadrukkelijk aanwezig te zijn. Hun lied `Yes we will stay in with a little help from our friends' werd dit jaar door de aanwezigen als zonder meer het meest professioneel ervaren.

Bleef het na al die partijen nog lang onrustig in de stad? Het viel eigenlijk wel mee, zeiden de kenners. Als vanouds was het bomvol bij de eveneens traditionele afterparty in Les Aviateurs. Maar aan het verbod om bovenop op de bar te dansen werd dit keer goed de hand gehouden. En er waren dit jaar ook geen meldingen van europarlementariërs die de toren van de beroemde Straatsburgse kathedraal van de buitenkant probeerden te beklimmen. Alleen was het voor de enkele politicus die de volgende dag nog zware verplichtingen had misschien een wat erg korte nacht.

Maar nu hebben Nederlandse politici dus ook de smaak te pakken: er wordt gefeest. Jaren geleden wisten christen-democratische politici nog de hoon van hun collega's in de Tweede Kamer op te roepen. Dat was toen tijdens een ordedebat in de laatste week voor het kerstreces de CDA-fractie om voor alle anderen onduidelijke redenen plotseling enorm moeilijk deed over het vervroegen van een bepaalde stemming. Totdat bij de fractiesecretaris het hoge woord eruit kwam: ,,Het probleem is dat we dan ons kerstdiner hebben''. Gegierd werd er, gebruld. En de stemming op het voor het CDA niet passende tijdstip? Natuurlijk ging die door.

Tegenwoordig heeft elke zichzelf respecterende fractie in de Tweede Kamer een kerstdiner. Wat heet! Het zijn grootse partijen waarbij drank, spijzen en sketches de belangrijkste ingrediënten vormen. Afgelopen donderdag reeds dineerden in de Oude Zaal van de Tweede Kamer in Den Haag de christendemocraten (Kamerleden, bewindslieden en al hun medewerkers) en werden de ongeveer 200 aanwezigen getracteerd op pianospel van minister Aart-Jan de Geus, die het zingende Kamerlid Jan Mastwijk begeleidde. Onder meer Lionel Ritchie's Hello en Desperado van The Eagles stonden op het program.

De Kamerleden Mirjam Sterk, Jan de Vries en Eddy van Heijum deden een `cabaretje' over `de corrigerende tik'. Dat het CDA, ondanks liederen en cabaret, toch een beetje een ingezakte partij is, moge blijken uit het feit dat de CDA'ers na afloop van hun diner naar de aanpalende kerstbijeenkomst van de LPF vertrokken. Daar stond, in de Rooksalon, net als de afgelopen jaren, een heuse drive-in-show klaar voor een disco. De Kamerleden Joost Eerdmans en Joao Varela draaiden er plaatjes, maar de zaal was tot de komst van de CDA'ers nagenoeg leeg. Daarna werd er volgens ingewijden stevig gedanst. Hoogtepunt, of dieptepunt, afhankelijk van de smaak van de toehoorder, was een vertolking van de André Hazes-smartlap `Een beetje verliefd' door een – naar verluidt – zowel vocaal als fysiek wat onvaste Hilbrand Nawijn.

Bij andere fracties is het vanavond feest. Zo heeft de VVD het perscentrum Nieuwspoort afgehuurd voor een kerstdiner en de PvdA borrelt en eet in respectievelijk de Rooksalon en de Oude Zaal in de Tweede Kamer. Vorig jaar bracht fractievoorzitter Wouter Bos daar zijn Grote Oppositielied ten gehore en dit jaar zal daar, zo fluistert men, een vervolg aan worden gegeven. Om te illustreren dat de verhouding in de fractie opperbest is, zouden Klaas de Vries – die met enige regelmaat felle kritiek op Bos uitoefent via zijn internetdagboek – en Bos zich samen aan het stuk gezet hebben.

Morgen, als de Kamer zijn laatste vergaderdag houdt, zullen er waarschijnlijk wat `houten koppen' in de blauwe bankjes zitten. Zoals de echte diehards weten is het `op oud ijs goed vriezen'. Gelukkig maar, want écht afgesloten wordt het jaar morgenavond, beter gezegd morgennacht in perscentrum Nieuwspoort. Daar kan na het traditionele Indonesisch buffet door alle gezindten tot ver in de kleine uurtjes worden gefeest.

Voor de muziek zorgde vorig jaar de ,,ski-hut-band'' van VVD'er Gert-Jan Oplaat, die daarbij werd geassisteerd door de PvdA'er Co Verdaas. Iets te heftig oordeelde het bestuur van Nieuwspoort. Daarom neemt dit jaar Verdaas het voortouw, maar met de Kamerleden uit het zuiden in de zaal blijft de kans op ontsporingen groot. Vroeger wilde een enkele sociaal-democraat op dit soort avonden de kerst nog wel eens recalcitrant inluiden met het aanheffen van de Internationale. Maar sinds de ideologische veren zijn afgeschud rest er voor PvdA-ers niets anders dan meehossen in de onvermijdelijke polonaise op de tonen van Frans Bauers' `Heb je even voor mij?'.

Wie het dit jaar zonder hun gebruikelijke eindejaarsfeestje moeten stellen, zijn de leden van het kabinet Balkenende plus niet te vergeten de partners. Het was allemaal te druk met Europa, dus is besloten de zaak uit te stellen naar het nieuwe jaar.

Daar zal trouwens niet elk kabinetslid rouwig om zijn na de ervaringen van vorig jaar. Toen bleek het hoogtepunt van de door Balkenende georganiseerde avond een gastoptreden van (de nog in leven zijnde) leden van Farce Majeure, dat bij de NCRV furore maakte toen het eerste kabinet Lubbers nog moest aantreden. Dan waren de avondjes van Wim Kok in het Catshuis, die werden opgeluisterd door de pianist Tony Eijk, toch nog net iets meer bij de tijd.

Maar wie weet wat de toekomst nog brengt. Op Balkenendes ministerie van Algemene Zaken blijkt inmiddels ook een band te zijn geformeerd. Op de drums: zijn politieke steun en toeverlaat Jack de Vries. De al maanden oefenende amateurmusici zullen aanstaande woendag optreden op het grootse interdepartementale feest, dat wordt gehouden naar aanleiding van het afsluiten van het Nederlands voorzitterschap van de Europese Unie.Inderdaad, Den Haag is hard toe aan vakantie.

De Tweede Kamer gaat vanaf woensdag met reces en keert 17 januari weer terug. Volgende week op deze plaats deel een van een serie over politieke talenten.