Verwenweekend

Al mobiel bellend kun je best kaviaar eten, merkt Joep Habets in de Belgische mijnstreek.

De Belgen geven minder uit aan eten, meldt teletekst op onze kamer in restaurant-hostellerie De Barrier bij Houthalen, middenin de Belgisch-Limburgse mijnstreek. We zijn dan ook niet verbaasd dat een internationaal publiek zich heeft verzameld in een van de salons die samen het restaurant uitmaken. Ze zijn gegroepeerd rond een met een velum overdekte binnenplaats, omzoomd door een gaanderij, sereen als een kloostergang.

Naast ons eten vier mannen kaviaar uit zilveren kelken, wat ze vaardig weten te combineren met mobiel bellen. Een Nederlandse zakenman, ongetwijfeld uit de vastgoedsector, vertoont imponeergedrag. Ten gehore van de gehele salon worden de parels uit zijn netwerk gebeld. Tijdens het openen van de derde fles exquise wijn reserveert hij twee suites.

Hij heeft gelijk, als de suites tenminste niet minder zijn dan de standaardkamers. Die zijn bekoorlijk hebben wij al kunnen vaststellen. Een witte roos staat ter verwelkoming in een vaasje op tafel. De witgemeubileerde kamer heeft leverkleurige, kunstig gerimpelde wandbekleding. Kussens liggen als grote ravioli's op het bed. Openslaande deuren geven het wc-bezoek theatrale allure. De badkamer is toegerust met een vrijstaand bad, gelijk een immense porseleinen ovenschaal, en voorzien van gemakken als rulle badjassen, slippers en het uitvoerigste badgarnituur dat ik ooit aantrof, van relaxwater tot een plantaardige spons.

Niets is op zo'n kamer aan te merken, behalve op het licht, waarbij niet te lezen valt.

Er valt bij De Barrier niet alleen superieur te slapen, maar ook eminent te eten. De patron cuisinier werkt met groot technisch vakmanschap volgens de klassieke principes, hij volgt de trends op enige afstand. De smaakcombinaties zijn beproefd.

Vijf gangen biedt het wildmenu van 85 euro, voorafgegaan door even gevarieerde als smakelijke aperitiefhapjes en afgesloten met een rijk assortiment petits-fours. Dat alles in een sfeer van rozigheid, hoffelijkheid en comfort die De Barrier tot een ideale locatie voor een verwenweekend maakt.

Gedenkwaardige gerechten passeren gedurende de avond, zoals een tartaar van nieroogkreeftjes met krachtige bouillon van bosduiven, gevolgd door een niet alledaagse maar geslaagde combinatie van duxelles van paddestoelen met gekonfijte eend en Sint-Jakobsschelpen. De opmaat tot het hoofdgerecht is gebraiseerde zeewolffilet op linzen met een cappucino van wintertruffel. Het hoogtepunt van het menu is een in noten gepaneerd `hertenkalfnootje' met een coulis van vijgen en verse peper. `Nootje' blijkt een understatement voor een forse reebiefstuk en de coulis is niet zoet zoals gevreesd. Het nagerecht, een trio van chaud-froid, biedt hierna minder spektakel. De `carpaccio' van ananas met ijs, de crème brûlée van pistachenoten en een warm chocoladetaartje met een vloeibare kern zijn uitermate correct, maar we worden er niet echt warm of koud van.

Uit de fameuze wijnkelder van De Barrier biedt het wijnarrangement voor 35 euro een Pinot Grigio, een Graves, een Mâcon-Uchizy en een Poggio. Bedenk daarbij dat men in Belgische huizen een guller hand van glazen vullen heeft dan bij ons. Een avondwandelingetje is daarom op zijn plaats. Aan de voorzijde van het hotel raast het verkeer met te hoge snelheid door een archetypische Vlaamse dorpsstraat, aan de achterzijde heerst de rust van het park. Twee aangelichte schachtbokken bij de voormalige mijnen tekenen zich zilvergrijs af tegen de inktzwarte avondlucht. Het industrieel-archeologisch beeld is romantischer dan het mijnwerkersleven ooit is geweest, maar stemt iemand met Limburgse wortels toch met weemoed. Of is het toch de wijn?

Restaurant Hostellerie De Barrier, Grote Baan 9, Houthalen, België, 00 32 (0) 11 525 525, www.debarrier.be