Terug op de arbeidsmarkt dankzij ijs

Nederland telt eindeloos veel subsidieregelingen, fondsen en potjes ter ondersteuning van bijzondere projecten. Vandaag: een ijssalon dankzij het UWV.

Soja-ijs, een broodje ijs, ijs voor diabetes: de ijswereld kent weinig geheimen meer voor Maria Kaizer. In april startte ze samen met haar partner Giovanni Sbaiz - Italiaan van geboorte, maar al dertig jaar in Nederland - ijswinkel Het Droomijsje in Assen. Daarmee is Kaizer, na tweemaal een lange periode in de WAO, terug op de arbeidsmarkt.

Vijf jaar geleden ging het mis. Kaizer (46), die al sinds haar achttiende jaar zelfstandig ondernemer was, raakte overspannen na haar scheiding en moest haar gemakswinkel in hartje Assen opgeven. Na verloop van tijd ging ze aan de slag in de meldkamer van de ANWB. Een leuke baan, zegt ze, maar al snel zou ze door een reorganisatie een functie onder haar niveau krijgen. Kaizer knapte opnieuw af en kwam weer thuis te zitten. Ze ontmoette haar nieuwe partner, waarmee het idee geboren werd voor een ijssalon. ,,Mijn opa en oma hadden een ijswinkel'', vertelt Kaizer. ,,En Giovanni is dertig jaar ijsbereider geweest.'' Maar zijn werkgever ging failliet, en net als Kaizer kreeg hij te maken met een scheiding en raakte hij ernstig overspannen.

De weg naar een nieuwe zaak was lang en ingewikkeld, vertelt Kaizer. Omdat ze 15 procent arbeidsongeschikt was toen ze het plan opvatte voor een ijssalon, vroeg ze starterskrediet aan bij uitkeringsinstantie UWV. ,,Bij een reguliere bank kon ik niet terecht. Voor een eigen horecaonderneming heb je 30 procent eigen vermogen nodig en dat had ik niet na de scheiding.'' De verkoop van de caravan, sieraden en aandelen ter waarde van 6.000 euro èn het spaargeld van haar dochter leverden niet genoeg op voor de ijssalon.

De plannen werden verschillende malen drastisch bijgesteld en uiteindelijk kochten Kaizer en Sbaiz voor 25.000 euro twee tweedehandsbusjes die ze inrichtten als ijsverkooppunt. In april gingen ze er mee rijden. ,,Maar het was een wisselvallig voorjaar en al snel zagen we in dat we meer basis nodig hadden'', legt Kaizer uit. In het centrum van Assen openden ze een vast verkooppunt met drie tafeltjes en een bankje buiten. ,,Veel goedkoper dan een echte ijssalon'', volgens Kaizer.

Het eerste seizoen is goed verlopen, volgens Kaizer en Sbaiz. ,,Bij de ijstest van het Dagblad van het Noorden kregen we een 8. Verder hebben we veel bijzondere opdrachten gehad: ijs scheppen op feestjes en bij de Europese verkiezingen hebben we ijs gemaakt in de partijkleuren.'' De investeringen bleven beperkt doordat de ijsmachines van de fabrikant konden worden geleast en de vitrine een half jaar geleend kon worden.

Inmiddels heeft het ondernemerspaar een maximaal starterskrediet van 30.000 euro ontvangen van het UWV. Een daarmee gaat hun wens in vervulling: het verkooppunt wordt uitgebouwd tot volwaardige ijssalon waar ook koffie en Italiaans gebak wordt geserveerd. De verbouwing wordt betaald door de huisbaas, die de kosten doorberekent in de huur.

Het UWV verleent steeds meer starterskredieten, aldus woordvoerster Fanny Bod. ,,Vorig jaar waren het er honderdvijftig, dit jaar komen we hoger uit. De vraag van klanten stijgt, maar we bevorderen zelf ook het ondernemerschap bij mensen die moeilijk aan de slag kunnen in loondienst. Weliswaar is reïntegratie in loondienst vaak makkelijker, omdat de arbeidsgehandicapte meer steun op de werkvloer ondervindt, maar het voordeel van het ondernemerschap is bijvoorbeeld dat je je eigen tijd kunt indelen.''

Het UWV stelt wel voorwaarden. Zo moet de aanvrager van een starterskrediet arbeidsgehandicapt zijn, een uitkering ontvangen van het UWV en in Nederland wonen. Ook moet de aanvrager officieel kredietwaardig verklaard zijn en, als hij meer dan 10.000 euro wil lenen, eerst een lening hebben aangevraagd bij een bank. Ten slotte moet het ondernemersplan door een onafhankelijke instantie zijn getoetst en moet het beoogde beroep haalbaar zijn. Bod: ,,Als iemand is afgekeurd omdat hij niet kan tillen, geven we hem geen krediet als hij zelfstandig bouwvakker wil worden.''

Kaizer en Sbaiz willen het starterskrediet gebruiken om hun ijssalon in te richten. En dat is niet goedkoop, weet Kaizer. ,,Een grote vitrine kost 50.000 euro, een ijsmachine 40.000 euro en voor een professioneel koffiezetapparaat ben je al gauw 6.000 euro kwijt. Het paar is onlangs naar een ijsbeurs in Italië geweest om zich op de hoogte te stellen van de nieuwste trends en snufjes. Sbaiz heeft daar bovendien een cursus gevolgd aan de ijsuniversiteit. ,,We willen veertig smaken ijs gaan maken.'' Sbaiz is volledig afgekeurd, maar neemt wel deel aan een reïntegratieproject bij het Droomijsje. Het is de bedoeling dat hij in maart, als de salon open gaat, weer helemaal aan de slag gaat. Kaizer: ,,Dan kunnen we allebei weer voor onszelf zorgen en dat was het doel.''

Dit is een serie over bijzondere fondsen, subsidies en potjes. Volgende aflevering op 8 januari: subsidie voor een doodzieke kastanje