Prins Bernhard 2

Met toenemende verbazing heb ik kennisgenomen van het `leeglopen' in de media van diverse zogenaamde bekende Nederlanders over hun privé-contacten met wijlen de prins der Nederlanden. Maar het interview met de heer Smalhout bevat uitingen die, wegens de bijzondere positie die de heer Smalhout in de medische behandeling van prins Bernhard heeft ingenomen, niet kunnen en getuigen van zeer merkwaardige opvattingen over de privacy van een patient. Wat Smalhout deed was (1) in publieksmedia doen van mededelingen over ziektebeloop en behandeling van de prins die gewoon tot het beroepsgeheim behoren van de behandelend arts. Door de pensionering van Smalhout, noch door de dood van de prins is het medisch beroepsgeheim van de heer Smalhout opgeheven, en hij had zijn mond behoren te houden tegen de EO en tegen Jannetje Koelewijn.

Verderop in het interview geeft Smalhout (2) zijn meningen en interpretaties over het latere ziektebeloop van de prins en suggereert achtereenvolgens een grote medische blunder in 1994 (de prins kreeg longontsteking door het verwijderen van een maagslang) en het euthanaseren van de prins door de (eveneens ex-)hoogleraar Duursma. Deze vorm van medische celebrity watching is overigens niet uniek. Want daar waren al de psychiater met een diagnose op afstand van de moordenaar van Pim Fortuyn en de infectieprofessor die de ziekte van Balkenende voor het volk verklaarde op tv. Kan men die gevallen nog duiden als door ijdeltuiterij ingegeven uitingen van slechte smaak en onprofessioneel gedrag, de uitlatingen van Smalhout zijn vileiner, want ze bevatten expliciete aantijgingen aan het adres van de destijds behandelend artsen van de prins. Hij kan dit doen zonder weerwerk te hoeven verwachten van de artsen die zich door hun beroepsgeheim gebonden weten en zich niet mogen, en hopelijk zullen, verweren met hun kennis van het medisch dossier.

Ten slotte: het valt Jannetje Koelewijn als journaliste niet te verwijten dat ze optekende wat ze deed terwijl Smalhout loos ging. De vraag is wel of een onderwerp op deze manier geredigeerd in een kwaliteitskrant thuis hoort. Want: als er al een medisch `Bernhard-gate' in 1994 was, dan moet het ook goed journalistiek worden uitgezocht. En enige kritisch zin t.a.v. de persoon van de heer Smalhout en zijn uitlatingen had ook niet misstaan. Waarom is mevrouw Koelewijn zo onkritisch met de rancunes van haar zegsman meegegaan?