Jens Lekman:

Hou van ze of haat ze: de Scandinaviërs die soms betere Amerikaanse muziek maken dan de Amerikanen zelf. Jens Lekman komt uit het Zweedse Gotenburg en klinkt nu eens als Jonathan Richman en dan weer als The Magnetic Fields met sneeuwschuivers. Op het eerste gehoor lijken zijn verzorgde liedjes zo oorspronkelijk als een Japans auto-ontwerp uit de jaren zeventig. Reddende factor is het feit dat hij in zijn wrang-romantische wereldbeeld zo nu en dan een oprecht Zweedse invalshoek laat doorschemeren. In het praktisch a capella gezongen `Do you remember the riots' bijvoorbeeld, waar een bloedige demonstratie in Gotenburg dient als achtergrond van een luchtig liefdesverhaal. Of het droogkomische `The cold Swedish winter' waarin Lou Reed hem influistert dat ,,compared to New York City, Sweden was a scary place''. Lekman maakt intieme, wulpse nummers die het akelige vertrouwde gevoel wekken dat je ze al eens eerder gehoord hebt. Dat is zijn kracht (*****) en zijn zwakte (*). Zes sterren dus, in totaal.

When I Said I Wanted To Be Your Dog

(Cycle)*****