Heeft de man in pak toekomst?

Uitgerekend bij de verkiezing van de man van het jaar, horen Chantal Keizer (foto's) en Willy Bakker (tekst) kritiek op het herenkostuum.

,,Pakken zijn een uitvinding uit de 17de eeuw, maar laten we dat alstublieft geen mode noemen.'' Volgens Geert-Jan Renzen, fashion director van het blad BLVD zijn kostuums alleen maar ontstaan om onderlinge verschillen weg te werken. Pakken zijn gelijkmakers. Hij was afgelopen dinsdag in Café Americain in Amsterdam, bij de verkiezing van De man van het jaar. Renzen vindt het maar niks dat mannen zich altijd in een pak hullen, bij gelegenheiden als deze.

De dresscode voor deze verkiezing was `dress up'. Renzen is uiteraard niet in pak gekomen. Maar speciaal over zijn kleding nagedacht heeft hij ook niet: ,,Ieder kledingstuk is voor mij bijzonder'', zegt hij. Hij draagt een ketting van 1,50 euro, gekocht op een Parijse rommelmarkt, en een shirt van 150 euro uit Californië.

Berend Katz, vormgever bij het blad Man, is het totaal niet met Renzen eens. ,,Ik ben opgevoed met het idee dat je een goed pak in de kast moet hebben hangen.'' Hij heeft het pak dat hij nu aanheeft al een aantal jaren en trekt 't onmiddellijk uit de kast bij dit soort gelegenheden.

De Man van het Jaar-verkiezing is een initiatief van het Nederlandse tijdschrift Man. De prijs werd in 2002 bedacht om diegenen die zich hebben ingezet voor mode, design, cultuur of architectuur te kunnen belonen. De Man van de Toekomst, die tegelijk gekozen wordt, heeft volgens de jury `de power' om ooit Man van het Jaar te worden. Vorig jaar waren respectievelijk Wilbert Das (creatief directeur van kledingmerk Diesel) en Egbert-Jan Weeber (acteur) Man van het Jaar en Man van de Toekomst.

In Café Americain in Amsterdam werd architect Rem Koolhaas Man van het Jaar 2004 en acteur Mimoun Oaissa (onder andere van de film Shouf Shouf Habibi) Man van de Toekomst 2004.

Mart Wichers heeft de dresscode voor de avond volledig los gelaten. Met een trainingsjackje van Fred Perry en een ketting met een groot anker vindt hij de hele verkiezing maar niks. ,,Een excuus-Marokkaan en een excuus-architect'', dat vindt hij van de uitslag. Maar op de vraag wie er dan Man van het Jaar had moeten worden, blijft hij het antwoord schuldig.

Julia Willinge wilde de dresscode wel een beetje te volgen: ze heeft speciaal nog een fraai satijnen lintje voor om haar nek gehaald. En ze draagt een mooi gillet. ,,Voor de rest is alles tweedehands'', vertelt Julia, en alles kostte niet meer dan 20 euro: ,,Alleen mijn tattoo was 50 euro.''