Bij natuurbehoud weegt recreatie het zwaarst

Matthijs Schouten spreekt in Opinie & Debat van 11 december zijn verontrusting uit over de Nederlandse natuurbescherming. Die ziet de natuur meer en meer als een commodity. Het behoud van de natuur omwille van de natuur, dat idee dreigt achter de horizon te verdwijnen. Een goede diagnose, maar het recept dat Schouten voorschrijft zit er naast. Hij vindt dat Staatsbosbeheer (SBB) en Natuurmonumenten (NM) een taak dienen te krijgen bij het natuurbeleid van de overheid. Juist die organisaties paren de laatste jaren echter een ondermaats natuurbeheer aan een overspannen recreatieve uitbouw. Zo opende NM onlangs een nieuwe ruiterroute door Duin en Kruidberg, en zal er een nieuw fietspad door voorheen stil duin worden aangelegd. De rust is al langer zoek in onze natuur. De wandelaar moet af en aan opzij om zwetende trimmers voorrang te verlenen.

NM en SBB zouden volgens Schouten ,,denken vanuit een internationaal perspectief''. Laat me niet lachen. Niets werd ondernomen tegen de woekerexoot Amerikaanse vogelkers, hoewel het Biodiversiteitsverdrag het verdelgen (eradicate) verplicht stelt. De `bospest' veroorzaakt een verarming van de soortenrijkdom.

Vogelbescherming klaagt over de opstelling van SBB in het rapport `Nederlandse WetIands' uit 2000. SBB stelt kwetsbare gebieden open voor de recreatie. Een fietspad moest er komen door De Deelen, een ganzengebied. Niemand vroeg er om, SBB is initiatiefnemer! In de Mariapeel werden alle paden opengesteld voor de fietsers. De mountainbiker is koning.

Illustratief bij dit litanietje is de tekst op het infobordje van Natuurbeheer op Tiengemeten. Er wordt een ,,Hollandse jungle'' aangekondigd, ,,een grote ongerepte wildernis''. De bezoeker zal het hele jaar door welkom zijn, ook buiten de paden. Schuwe vogelsoorten blijven dus weg. Dat vermeldt het bord niet, en door de stikstofdepositie slaat ongerept ook al nergens op. De hypermodern gemanagede natuurorganisaties brengen hun commodity goed aan de man. Schouten, hoogleraar Ecologie van het Natuurherstel, medewerker bij Staatsbosbeheer, deed er beter aan de feiten boven tafel te brengen.