Bedekking van nanodeeltjes is nog niet volledig

In het interessante artikel `Minimaterie' (NRC Handelsblad, 9 december) wordt geprobeerd de mogelijkheden en risico's van nanotechnologie weer te geven. Het artikel geeft een goede indruk van het onderzoeksgebied nanotechnologie en stipt naast realistische en minder realistische mogelijkheden ook enkele reële risico's aan. Jammer genoeg staan er een aantal fouten in het artikel.

Bij het voorbeeld over vuilafstotend textiel wordt gesuggereerd dat kleding wassen overbodig gaat worden. Dit lijkt echter zeer onwaarschijnlijk, omdat kleding die totaal geen vocht opneemt of doorlaat zeer onprettig aanvoelt op de menselijke huid. Echter, zweet en de bijbehorende bacteriën zorgen voor onaangename luchtjes, zodat helemaal nooit meer wassen onhaalbaar zal zijn. De frequentie van het wassen zal ongetwijfeld omlaag kunnen.

Bij het voorbeeld over biologische moleculen in levende cellen wordt gezegd dat deze moleculen ,,een stuk kleiner'' zijn dan een nanometer. Vele biologische moleculen zijn echter juist groter dan een nanometer.

Bij het voorbeeld over zonnebrandcrème wordt gezegd dat de daarin aanwezige nanodeeltjes titaandioxide de smeerbaarheid verhogen. Hun functie is echter het verstrooien van het invallende zonlicht, zodat die de huid niet bereikt. Dit ter vervanging van organische moleculen in meer traditionele zonnebrandcrèmes die door een fotochemische reactie het zonlicht wegvangen maar daarbij schadelijke radicalen kunnen vormen. Titaandioxide nanodeeltjes kunnen met (altijd aanwezig) water echter ook radicalen vormen. Men probeert dit te voorkomen door de titaandioxide nanodeeltjes te bedekken met een nanolaag inert materiaal zoals siliciumdioxide. Deze bedekking is echter nog niet volledig. Dit is onderwerp van lopend onderzoek.