Een Hollands winterlandschap

Sinterklaas is voor velen een aanleiding om een knusse Hollandse familieavond te houden met presentjes, gedichten en lekkers. Sinterklaas brengt plezier, traditie en gezelligheid. Hij vertegenwoordigt een nationaal gevoel van eenheid, want hij is een bisschop maar spreekt veel meer Nederlanders aan dan alleen katholieken. Onlangs bezocht hij zelfs een moskee. Bovendien kent sinterklaas onze geheimen. Hij weet, om met de onlangs overleden prins te spreken, wie een deugniet is of niet deugt. Wie zoet is en lekkers verdient. Het staat in zijn grote boek. Geen wonder dus dat hij ook dit jaar door een Nederland met een vol verwachting kloppend hart werd binnengehaald.

Met het vertrek van sinterklaas was de pret nog niet voorbij. Een andere man werd misschien met nog grotere blijdschap onthaald. Het was niet de kerstman. Die is met dat Santa Claus-beeld in Rotterdam omstreden. Het was Filip Dewinter. Evenals sinterklaas weet Dewinter wie wij zijn. Hij is de buur die de Nederlandse ruzies via de gasbetonnen muurtjes van onze twee onder één kap woning heeft gehoord. Hij hoorde de wanhoop en woede van zijn buren, hun angstige gefluister, hun geklappertand van een koude die niet afkomstig was van het winterweer. Nog niet zolang geleden werd hij niet graag in de buurt gezien. Hij werd zelfs weggejaagd uit het buurthuis, het stadhuis van Rotterdam. Nu was hij zomaar opeens uitgenodigd op de buurtvergadering die werd georganiseerd door studenten van de Erasmus Universiteit in diezelfde stad. Waarom? Wat bezielt die lui in Rotterdam eigenlijk?

Die vraag kun je tegenwoordig niet meer stellen zonder voor naïef uitgemaakt te worden. Natuurlijk moeten wij met zo iemand in debat. Kijk maar wat er gebeurde toen wij dat niet deden, zo is de suggestie van Bert Cremers van de PvdA Rotterdam. Toen kwam opeens Fortuyn op. Kennelijk mag je nu Fortuyn tot extreem-rechts rekenen en met Dewinter vergelijken, terwijl dat voorheen volgens velen niet door de beugel kon.

Maar dat is het punt nu juist. Extreem-rechts is geen schande meer. Het is zelfs bon ton om ermee te flirten. Nu is het de vraag wat het precies bij de kiezer veroorzaakt als je opeens, zoals Cremers zo plichtsgetrouw deed, met Dewinter gaat praten alsof die man heel wat zinnigs te zeggen heeft. Gaat het al die tijd zo niet gehoorde volk dan opeens op de PvdA stemmen? Heeft het dan het gevoel dat het wél gehoord wordt en dat de problemen waar iedereen mee worstelt eindelijk worden erkend?

Het is pas naïef om dat te denken. Als de kiezer werkelijk denkt en voelt zoals Cremers veronderstelt dat hij doet, zal hij toch stemmen op iemand die het volledig met Dewinter eens is en het daarom niet nodig vindt om met hem in debat te gaan. Hij zal minder snel geneigd zijn een stem uit te brengen op een halfzachte PvdA'er die min of meer erkent dat Dewinter gelijk heeft en een beetje tegensputtert om redenen die eigenlijk niet geheel duidelijk zijn. Uit gewoonte misschien. Politiek gewin is dus geen reden om dat debat aan te gaan. Zeker geen reden om dat met zo'n groot enthousiasme en welwillendheid te doen.

Is er verder een reden om dat wel te doen? Ja hoor. Dat bleek wel in Rotterdam. Het staat heel goed om met Dewinter te debatteren, om diezelfde kiezer die steeds in het achterhoofd van de Rotterdamse PvdA lijkt te spoken eerlijk te laten zien dat je het eigenlijk en werkelijk voor een groot deel met Dewinter eens bent. Dat je grote sympathieën hebt voor extreem-rechts. Zo'n debat is uitermate geschikt om uit schijterigheid voor je electoraat ten overstaan van de kiezer nederig en met een dankbare glimlach zo ongeveer te erkennen dat extreem-rechts de politieke dominante stroming is die dus gevolgd moet worden in het kader van de algehele assimilatie. Om voor datzelfde electoraat kruipend te laten zien dat je extreem-rechts onthaalt als bevrijder.

Agnes Kant deed dat. Ze had met de SP ook zo geleden onder dat jarenlange politiek correcte regime van de multiculturele samenleving. Het was bijna alsof ze als een oude strijdmakker herinneringen ophaalde aan die tijd dat ze samen met Dewinter in het verzet zat tegen de dictatuur die twintig jaar had geduurd en een soort hoogtepunt had gekregen in Paars. Toen je niets mocht zeggen of je was extreem-rechts, liet ze hem verontwaardigd weten. Dat was even een foutje van Kant. Ze was klaarblijkelijk nog niet helemaal gewend aan de bevrijding die had plaatsgevonden en aan de daarbij behorende opvatting dat extreem-rechts dus geen schande is maar juist een compliment.

Dewinter, bemoedigd door het grootse welkom, nam niet de rol in van de betweter en zei geen ,,zie je wel''. Hij koos ervoor sinterklaas te spelen. Een complimentje hier en daar als pepernoten rondstrooiend om zo aan ons Nederlanders te laten weten dat wij ons zo effectief van het regime hadden ontdaan. Hij suggereerde zelfs ook dat wij misschien al een stapje verder waren dan men in zijn vaderland is. Daar hebben ze zijn Vlaams Blok verboden vanwege racisme. Erg achterhaald, daar leek iedereen het wel zo ongeveer over eens. Dus het bleef gezellig met de sinterklaas van Vlaanderen.

En och, over de vraag of onze westerse cultuur nu superieur is, daar kon wat over gesteggeld worden, maar echt een probleem is zo'n opvatting niet. Al is het dan in het geheel niet duidelijk wat er nu precies met die westerse cultuur wordt bedoeld. Waarschijnlijk de waarden van de Verlichting, de Grondwet en ander schoons, al kan niemand mij ervan overtuigen dat die zaken een belangrijke rol spelen in de hoofden van de Nederlanders waarvoor die kruipers van PvdA en SP zich in de zak van Dewinter laten steken.

De kiezers zijn eerder bezig met hard willen rijden op de snelweg, schelden op de bureaucratie, het janken over een prins met twijfelachtige normen, de borsten van Georgina en de capriolen van de Tokkies. Dat is de dominante superieure Nederlandse cultuur waar iedereen voor op de knieën moet. Het wordt een lange, koude winter.