ABN Amro probeert tijd te winnen

Wat doe je als je bank niet wil groeien? Je bezuinigt zo hard als je kan – en hoopt je bedrijf te kunnen verkopen voordat er helemaal geen sprake meer is van groei. Het is wellicht een beetje oneerlijk, maar het lijkt er steeds meer op dat dit is wat topman Rijkman Groenink voorheeft met ABN Amro. Niemand kan ABN Amro een groeifonds noemen – ondanks de met veel tamtam omgeven aanwezigheid van de bank in dynamische opkomende economieën in Azië en Latijns-Amerika. Kijk maar eens naar de cijfers. De omzet van de bank zal in 2004 naar verwachting 18,6 miljard euro bedragen, aldus JCF. Vijf jaar geleden was dat 18,4 miljard euro.

In sommige opzichten is Groeninks reactie volkomen rationeel. Hij probeert zoveel mogelijk synergievoordeel te behalen door binnen het concern functies en automatiseringsplatforms samen te voegen. Dat zou in 2007 600 miljoen aan besparingen moeten opleveren. Hij snoeit ook in sectoren waar de concurrentie moordend is en ABN Amro niet de omvang heeft om gelijke tred te houden met de koplopers. Dat moet nog eens 170 miljoen euro binnenbrengen. Alles bij elkaar gaat het dan om zo'n 6 procent van de kosten.

Wat ontbreekt is een concrete aanwijzing dat het bloedeloze groeitempo kan worden opgeschroefd. De activiteiten van ABN Amro op de opkomende markten kunnen, zoals de bank suggereert, inderdaad een dubbelcijferige groei te zien geven. Maar de grote Amerikaanse dochter staat onder druk als gevolg van haar afhankelijkheid van de hypotheekmarkt. En er zijn geen grote investeringsplannen.

Het zou geen verrassing zijn als Groenink meer belangstelling had voor rendementen dan voor het najagen van groei. Om te beginnen wordt hij er zelf beter van als de bank tussen nu en eind 2006 hogere rendementen voor de aandeelhouders weet te verwezenlijken dan een aantal concurrenten. En het onderhavige plan leent zich goed voor het behalen van die kortetermijndoelstelling.

Het is moeilijker te beoordelen of Groenink op discrete wijze het bordje 'te koop' omhoog heeft gestoken. Onlangs heeft hij de beschermingswal tegen vijandige overnames afgebroken en nu drijft hij de winst op terwijl hij de risico's minimaliseert.

Het lijkt erop dat Groenink niet afkerig is van een overeenkomst. Gezien de geruchten in de wandelgangen van de Europese banken over grensoverschrijdende fusies, is dit genoeg om de zaak weer een tijdje aan de kook te houden.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.