`Turkije heeft meer te vrezen dan wij'

De Europese textielgiganten Italië en Frankrijk tekenen medio januari in Milaan een strategisch akkoord om de Europese textielindustrie te beschermen tegen de Chinese importen. Desnoods komen er nieuwe importquota.

Mario Bosseli, president van de Italiaanse Nationale Modekamer, de organisatie van stylisten, producenten en toeleverende textielindustrie, is net terug uit Parijs en Londen. Hij heeft er de Europese verdedigingstrategie ten aanzien van het openen van de textielmarkt besproken. Onderweg van het vliegveld naar zijn kantoor in Milaan analyseert hij de gevolgen voor de Italiaanse mode-industrie.

Zijn de Italiaanse textielondernemers bang voor China?

,,Jazeker. Ze zien het opheffen van alle importbeperkingen met zorg tegemoet. Het is een angst die ook gerechtvaardigd is, zo heeft het verleden bewezen. De groei in de sector is gestagneerd, de productie in Italië neemt af. Sinds 2001 zijn er 65.000 arbeidsplaatsen verloren gegaan en is het overschot op de betalingsbalans afgenomen van 22 miljard naar 16 miljard euro. Maar mode en textiel zijn nog immer een zeer belangrijke sector voor de Italiaanse economie. We hebben 100.000 bedrijven met in totaal 900.000 werknemers en een jaaromzet van 70 miljard euro.''

Hoe groot zal het effect van het opheffen van de importbeperkingen zijn?

,,Ik denk dat de situatie kan verslechteren, maar niet dramatisch, omdat we de negatieve effecten van een toenemende openheid van de textielmarkt al deels hebben ondergaan. Een deel van de bedrijven is inmiddels failliet, een ander deel heeft zich al aangepast of werkt daar nu aan. Uiteindelijk kan niemand de effecten van de opening van de markt nu al kwantificeren.

,,Het zal per sector en per product verschillen. De Chinezen zijn in staat om bijna alles te maken, maar ze concentreren zich vooral op de grote aantallen, op producten als T-shirts, broeken, sokken. In die sectoren veroorzaken ze de meeste schade in Europa, deels met eerlijke en deels met oneerlijke concurrentie, zoals het dumpen van producten tegen zeer lage prijzen.

,,De Chinezen zijn niet geïnteresseerd in kleine series producten, terwijl wij in Italië juist veel bedrijven hebben die het moeten hebben van veel, snel wisselende en kleinere collecties voor het topsegment van de markt. Wij hebben bovendien de grote namen van onze topmodehuizen die nu al produceren in China om dáár te verkopen aan de nieuwe rijke Chinezen. Op de Chinese markt kunnen wij de tegenaanval inzetten. Chinezen zullen proberen ons daarin te kopiëren, maar wij zullen door onze creativiteit en innovatiekracht altijd vóór blijven en zij zullen achter ons aan blijven hollen.

,,Andere textielproducenten in Oost-Europa, Noord-Afrika en Turkije beschikken niet over een Armani of Ferragamo en hun innovatieve capaciteit die gericht is op de hogere marktsegmenten. Zij hebben nog veel meer reden dan wij om het openen van de markt te vrezen. Zij zijn veel directer dan wij concurrenten van de Chinezen.''

Hoe gaat de Italiaanse textielindustrie zich verdedigen tegen massa's Chinese textiel die de markt zullen gaan overspoelen?

,,We hebben een redelijk ver uitgewerkte oplossing ontwikkeld die op 17 januari in Milaan wordt ondertekend door de Italiaanse onderminister Urso van Productieve Activiteit, door de Franse minister van Buitenlandse handel Loos, door mijn Franse collega Grumbach en mijzelf.

,,Deze strategie is op drie zuilen gefundeerd. Allereerst moet voortaan op de producten worden aangegeven waar ze zijn geproduceerd; dus made in China, made in India. Daarnaast moet worden gemeten of de import uit het Verre Oosten niet zo excessief stijgt dat deze de Europese bedrijven ernstig schaadt. Indien dit wel het geval is kan men een antidump-procedure starten en op basis van een speciale reddingsclausule aandringen op herinvoering van importquota om de Europese industrie te redden.

,,En tot slot moet de EU de handelsakkoorden uitbreiden met de zone ten oosten en ten zuiden van de Unie. Europa heeft een cordon om zich heen nodig om concurrerend te blijven op de wereldmarkt. Het idee is een alliantie aan te gaan met landen als Marokko, Tunesië en Turkije, om zo een groot lichaam te creëren dat zich kan teweerstellen tegen Azië en China. Het specialistische deel van de productie, de marketing en het ontwerpen van de modelijnen blijven in Italië en Frankrijk, die de hoofdrolspelers zijn in de mode. De meer arbeidsintensieve activiteiten worden verplaatst naar plekken waar de loonkosten lager zijn. Als deze strategie op 17 januari in Milaan is ondertekend zullen we ons ervoor inzetten dat die wordt overgenomen door de EU en wordt besproken met de partners van de unie.''