The Five C's

De Inkspots en de Platters werden wereldberoemd, maar de meeste hadden minder geluk. Zanggroepjes van zwarte heren of dames – Amerika grossierde er in de jaren '40 en '50 in. Op Tell me zijn er een aantal verzameld, rijp en groen. The Five C's zijn vertegenwoordigd met negen liedjes. De andere zestien tracks zijn `alternates' (The Danderliers) `audition' versies (The Palms en The Strollers) of afkomstig van vergeten groepen. Wat deden ze verkeerd, vraag je je daarbij af. Wat mankeerde er aan de liedjes van The Drakes, een prima groepje, vastgelegd in 1955?

Het inlegvel meldt slechts dat Leonard Allen uit Chicago, chef van het label United, besloot om ze niet uit te brengen. Had deze ex-politieagent/ kleermaker ontdekt dat niet elke `indie' automatisch goud genereerde? Bij deze vocalgroups met veel doo-wop krijgt de luisteraar prima saxofonisten cadeau op de grens van jazz en rhythm & blues. The United Records Story laat horen wat reissues van dit label verder bieden: jump jazz, late-night zangeressen, boogie-woogie, blues, kortom alle zwarte muziek uit die tijd die goed leek voor `a fast buck'.

The Five C's: Tell me (Delmark DE-776). The United Records Story (Delmark DD-775). Music&Words