Dochter

Laat ik, als bijna laatste journalist, nu ook maar uit de kast komen: ja, prins Bernhard heeft mij óók gebeld.

,,Ik zou u graag eens spreken'', zei hij gedecideerd, maar niet onhartelijk, ,,wanneer schikt het u?''

Toen ik op Paleis Soestdijk arriveerde, zag ik Jeroen Krabbé net kermend weggaan, nog met tranen van ontroering op de wangen. ,,Mijn tweede vader'', hoorde ik hem zuchten terwijl hij door een lakei werd uitgelaten. In de wachtkamer stuitte ik op Robbert Ammerlaan die bezig was de honderden banden van zijn vorige gesprekken met de prins in chronologische volgorde te leggen – een hels karwei. Hij keek me wantrouwig aan.

Een lakei leidde me de sobere werkkamer van de prins binnen. De prins wilde juist een telefoongesprek afronden. ,,Wie wou je meenemen? Ene Tromp? Ik zie het wel, Pieter'', zei de prins wat vermoeid, ,,als ik maar schoon schip kan maken, want daar gaat het toch om.''

Hij hing op en keek me aan, terwijl hij zijn hand uitstak: ,,Dat was Pieter, mijn stiefzoon'', mompelde hij. Tegen de lakei naast me zei hij gehaast: ,,Wil jij nog even Van Amerongen bellen dat het morgen wel erg ongelegen komt?''

,,Ga zitten'', zei hij, terwijl hij een aantal olifantjes van de zitting van een kleine fauteuil verwijderde. ,,Wat drinkt u? Bier, witte wijn?''

,,Een wijntje graag.''

,,Laat ik meteen ter zake komen, want ik heb weinig tijd, ik moet De Telegraaf ook nog bellen'', zei de prins. ,,U heeft twee dochters?''

Ik knikte, aangenaam verrast dat de prins zich over mijn gezinssituatie had laten informeren.

,,Aardige meiden?''

,,Zeker.''

De prins knikte goedkeurend. ,,En u bent een aardige vader.''

,,Dat mag ik graag horen'', zei ik, nogal verlegen, ,,maar hoe weet u dat eigenlijk zo zeker?''

De prins lachte een tikkeltje geheimzinnig. Toen boog hij zich intiem naar mij voorover, met plotseling een ernstige uitdrukking op zijn gezicht. ,,Door een toeval ken ik een van uw dochters goed'', fluisterde hij bijna. ,,Zeg maar rustig van kindsbeen af.''

,,Daar heb ik nooit iets van gemerkt'', zei ik.

De prins knikte lachend. ,,U bent natuurlijk veel weg, op zoek naar primeurs. Maar ik zal u nu het hele verhaal vertellen. Dit wordt de primeur van uw leven.''

Hij wilde er net mee beginnen, toen een oud vrouwenhoofd, gewikkeld in een sjaal, om de hoek van de deur verscheen.

,,Nu niet, mammie'', zei de prins streng.

Maar de vrouw ging niet weg, ze kwam zelfs binnen. De prins haalde zijn schouders op en zei tegen mij: ,,We zullen het een andere keer moeten doen.''

Thuis vertelde ik mijn vrouw over mijn ervaringen. ,,Dat is ook sterk'', zei ze, ,,ik wilde je al een poosje iets vertellen, maar het kwam er steeds niet van.'' Ze zette een pot koffie, ging zitten en stak van wal. ,,Toen we nog bij Soest woonden, ging ik daar vaak in de bossen lopen. Op een dag kwam ik door een toeval...''

Soms is het gewoon jammer dat mijn stukjes niet wat langer mogen zijn.