Uitvaart prins Bernhard: Dít was Nederland 1

Wij waren van plan slechts kort naar de uitvaart van prins Bernhard te kijken. Na uiteindelijk urenlang aan de tv gekluisterd te zijn geweest, stelden wij elkaar verbijsterd de vraag waarom wij in de ban waren en op bepaalde momenten zelfs diep onder de indruk en niet alleen door het Spitfire-silhouet, dat voor velen nog als teken van hoop op bevrijding zal gelden. Toen bleek dat de uitvaart voor ons `dít was Nederland' symboliseerde. Hier werd een allochthone prins bijgezet op een locatie die 500 jaar Nederlandse cultuur weerspiegelt, bij het graf van een andere allochthoon die onze staat grondvestte, in een dienst omlijst door koralen van 500 jaar geleden.

In dat Nederland dienen nu vrouwen in de krijgsmacht en bij de politie, wonen joden een christelijke dienst bij en was een drager van de kist niet-Kaukasisch. Van ons volkslied werd nu eens niet de zinloze ,,eer aan de koning van Hispanje'' bezongen, maar de hoogst actuele noodzaak om de ,,tyrannie te verdrijven die ons het hart doorwondt''. We realiseerden ons dat we een eeuwenoud cultureel-moreel erfgoed weerspiegeld zagen dat onder geen enkele druk door onze gekozen regeerders gecamoufleerd als `respect' of `dialoog' mag worden versjacherd.