Dioxine niet acuut dodelijk voor mens

Dioxine is een verzamelnaam voor de groep van polychloordioxinen waarvan er enkele giftig zijn. Zij worden gevormd door verbrandingsprocessen waarbij chloor aanwezig is. De giftigheid van dioxinemengsels wordt uitgedrukt in TEQ's: TCDD-equivalenten.

Dioxine heeft de naam `een van de giftigste stoffen ooit gemaakt' te zijn. Dat komt door proefdierexperimenten met de cavia. Dit proefdier is extreem gevoelig voor TCDD; het sterft al na toediening van circa 1 microgram TCDD per kilo lichaamsgewicht. Hamsters zijn duizend maal minder gevoelig en sterven pas na toediening van 1 tot 5 milligram TCDD per kilo lichaamsgewicht. Voor de mens is de giftige dosis niet exact vastgesteld, maar erg gevoelig voor acute vergiftiging is de mens niet, blijkt uit talloze studies.

Blootstelling aan een hoge dosis dioxinen leidt meestal tot chlooracne, een puisterige uitslag. Ook zijn er allerlei stoornissen vastgesteld aan lever, nieren en alvleesklier.

De keuze voor dioxine om de Oekraïense presidentskandidaat Joesjtsjenko te vergiftigen is uiterst merkwaardig. De slechte naam van dioxine komt niet door hoge acute giftigheid, maar door giftigheid in combinatie met geringe afbreekbaarheid. Langdurige blootstelling aan kleine hoeveelheden leidt tot ophoping, in het bijzonder in vetweefsel. De uitscheiding, via de gal, gaat uiterst langzaam. Het duurt een jaar of zeven voordat de helft van een dosis weer is uitgescheiden. Dodelijke slachtoffers van directe inname van een hoge dosis dioxinen zijn niet bekend.

Dioxines komen meestal voor als mengsel van een groot aantal verbindingen. De herkomst is meestal vrij eenvoudig te herleiden.