Zwarte school

Een dagboek zoals dat van Rob Malasch in het Zaterdags Bijvoegsel (`Koppen dicht, jongens') twee weken geleden, is een subjectief verslag. Toch hecht ik er waarde aan om tegenover Malasch' beeld, en inmiddels dat van vele lezers van de krant, het mijne te zetten.

Van augustus 1996 tot april van dit jaar heb ik als leerkracht op de Timotheusschool in Amsterdam gewerkt. Ik heb de school zien groeien van een stuurloze, onveilige organisatie tot een school waar over het algemeen hard, doelgericht, enthousiast en met liefde gewerkt wordt aan scholing en opvoeding van de leerlingen, zeker ook door meester Maarten! Ideeën uit de jaren zeventig van de vorige eeuw bij een galeriehouder uit deze tijd blijken niet realistisch in het huidige onderwijs. Dat is moeilijk te accepteren, waardoor een mix van verbazing, onbegrip en desillusie kan ontstaan. Wellicht is dit er de oorzaak van dat hij niet heeft kunnen waarnemen dat juist op de Timotheusschool hard gewerkt wordt aan het ontwikkelen van zelfstandigheid bij de leerlingen, aan goede leerresultaten en aan een goed pedagogisch klimaat.

Ik vind het betreurenswaardig dat de school, de leerlingen en hun ouders en de leerkrachten op zo'n negatieve manier voor het voetlicht zijn gebracht.