Wisselgeld

Waarom ben jij altijd zo mild over Van der Hoeven, werd mij gevraagd. Dit naar aanleiding van de open brief die Ton van Haperen haar afgelopen zaterdag via deze krant toestuurde. Van Haperen, werd me gezegd, die durft het tenminste aan om Van der Hoeven aan te wijzen als schuldige, omdat zij niets doet aan alles wat er mis is met ons voortgezet onderwijs. Inderdaad, moest ik toegeven, zij doet daar weinig aan, maar ik ontkom er gewoon niet aan de ellende waar een deel, let wel een deel van het voortgezet onderwijs nu in zit, te zien in het licht van waar haar voorgangers haar mee hebben opgescheept. Zij zijn het geweest die er een puinhoop van hebben gemaakt. Lees er bijvoorbeeld de ontstaansgeschiedenis van de Basisvorming maar op na. Hoe Wallage een heel jaar lang in de Tweede Kamer en vervolgens alweer een jaar lang in de Eerste Kamer niet anders heeft gedaan dan de Basisvorming doordrijven. Terwijl slechts een handvol Kamerleden die, net als Wallage, geestelijk nooit verder waren gekomen dan de jaren zeventig, er wat in zagen.

De Basisvorming maakte deel uit van het regeerakkoord. Minister-president Lubbers en fractieleider in de Tweede Kamer Brinkman moesten er met hun volle politieke gewicht aan te pas komen om het voorstel dat niemand wilde de Eerste Kamer door de strot te duwen. Niet omdat Lubbers of Brinkman of het CDA ook maar in de verste verte hechtte aan dat dwaze wetsvoorstel, maar het zou en moest worden aangenomen als wisselgeld voor de PvdA om straks akkoord te gaan met de WAO-hervorming. Onderwijs als wisselgeld!!! Het zegt veel over het belang dat in ons land wordt gehecht aan goed onderwijs. En al die tijd hoorde je geen leraar. Die dachten natuurlijk dat dit onuitvoerbare idee nooit doorgang zou vinden. Het hele voortgezet onderwijs, van gymnasium tot vbo, kreeg dus een gemeenschappelijk programma, afgesloten met voor iedereen dezelfde toetsen. Je moet van een andere planeet komen om een dergelijk idee serieus te nemen. Maar helaas, het ging niet om het idee, het ging om wisselgeld in een wankele coalitie. Dus gingen de discussies in de beide Kamers over geneuzel. Zoals de wens om het vak verzorging verplicht te stellen, zodat mannen straks in het huishouden ook wat meer zouden doen. Compromis: verzorging werd ingevoerd, maar de daartoe benodigde inrichting, daar was geen geld voor. Dus nam de Kamer er genoegen mee dat jongens in de Basisvorming virtueel zouden leren afwassen en koken. Het is toch om te huilen.

Maar het allerergste was achteraf gezien dat Wallage eiste dat voor het welslagen van zijn operatie kleine scholen zouden verdwijnen. De Basisvorming is inmiddels bij het grof vuil gezet, maar die grote onpersoonlijke leerfabrieken van nu, die ontwikkeling is niet zomaar terug te draaien. Deze en de hierop volgende rampzalige onderwijsvernieuwingen (zo noemen ze dat: vernieuwingen) onder Netelenbos zoals de invoering van het vmbo en het terugdringen van het speciaal onderwijs, maken deel uit van de verschrikkelijke erfenis waar deze minister mee zit opgezadeld. Inderdaad, alle reden om in te grijpen. Maar zodra je dat voorstelt roept iedereen: het onderwijs heeft rust nodig! Terwijl de huidige onrust juist het gevolg is van structurele fouten die je beter vandaag dan morgen kunt herstellen. En dat betekent inderdaad het terugdraaien van veel van de genomen maatregelen. Dat leidt tot gezichtsverlies en daar houden politici niet van. Sterker nog, de angst voor gezichtsverlies is de meest bepalende factor geweest voor de ellendige situatie waarin het voortgezet onderwijs nu verkeert.

lgm.prick@worldonline.nl