Gods wil is hetero

Een homo de kerk binnenlaten is in de Verenigde Staten al controversieel, merkt Maartje Duin in Los Angeles.

Hoewel de United Church of Christ bij mij om de hoek zit, was ik er nooit binnen geweest – tot afgelopen zondag. Ik had over mijn buren gelezen in de krant. De progressieve kerk was in opspraak geraakt door een televisiespotje dat een onderdeel vormde van hun ledenwervingscampagne. Er is een portier in te zien die blanke echtparen de kerk in laat, maar een gehandicapte, een paar latino's en een homostel weigert. ,,Jezus stuurde niemand weg'', zegt de voice-over, ,,en wij ook niet''.

De grote televisiestations NBC en CBS wilden het spotje niet uitzenden. Ze noemden het `te controversieel' in een tijd waarin de president een grondwettelijk amendement tegen het homohuwelijk had voorgesteld. Niet dat het spotje daar melding van maakt, maar toch. Ze namen liever het zekere voor het onzekere.

De dominee had de kwestie tot onderwerp van de dienst gemaakt op deze Advent-zondag. Het incident toonde de verschuiving in het religieuze klimaat van Amerika aan, zei hij. ,,Onder Bush hebben de fundamentalisten zich het christendom toegeëigend. De definitie van een goede christen is nu iemand die tegen het homohuwelijk en tegen abortus is. Progressieve christenen voelen zich van de kerk vervreemd.'' Daarom was deze ledenwervingscampagne zo belangrijk. De United Church of Christ, bracht hij in herinnering, was de eerste kerk die slavernij afwees, de eerste die een vrouw benoemde, de eerste die een openlijk homoseksuele predikant aannam. De dominee riep iedereen op die boodschap van verdraagzaamheid uit te dragen. ,,Zelfs al ben je een roepende in de woestijn. Jullie stem is belangrijker dan ooit.''

In gedachten ging ik terug naar Columbus, Ohio, een maand of drie geleden. Ik woonde er een dienst bij van de Southern Baptists. Dit was geen gewone zondag, maar `Marriage Protection Sunday', las ik op het blaadje dat me in handen werd gedrukt. Er stonden zinnen op die je zelf moest afmaken; voor het gemak kreeg je er een potloodje bij. ,,Christenen moeten zich sterk maken voor het traditionele huwelijk omdat God het huwelijk heeft gedefinieerd als een ... tussen ... en ...'' bijvoorbeeld, en: ,,Christenen moeten zich voor het traditionele huwelijk uitspreken; wie dat niet doet ... het woord van...'' De antwoorden waren terug te vinden in de drie kwartier durende preek.

,,Laat ik beginnen met een verhaal dat ik laatst op de radio hoorde'', begon de dominee. ,,Een man in Missouri vroeg de gemeente toestemming om zijn grote liefde te trouwen. Hij zei: ik houd van haar, ik ben haar trouw, en diep in mijn hart zou ik kinderen met haar willen. En waarom vroeg hij speciale toestemming?'' Verwachtingsvol keek hij de zaal in. ,,Omdat hij wilde trouwen met zijn... paard. Een merrie die Pixel heette.''

,,Ja, mensen, u lacht, en zo op het eerste gehoor is het een grappig verhaal. Maar deze zelfde redenering gebruiken homoseksuelen wanneer zij toestemming vragen om te trouwen. Ze houden van elkaar, ze zijn elkaar trouw, en als het kon, zouden ze kinderen met elkaar willen. Maar er is één verschil tussen hun onderlinge band en die tussen man en vrouw: de wil van God.''

Hij citeerde eindeloze Bijbelpassages ter ondersteuning van zijn betoog. Maar de krachtigste argumenten waren verpakt als toekomstvisioenen. ,,Als we nu niet optreden, raakt het einde zoek. Dan zullen er meer buitenechtelijke kinderen geboren worden, dan staat de deur open voor polygamie, ja zelfs voor mensen als die man in Missouri.''

Een stemadvies mocht hij zijn congregatie niet geven, dat zou de belastingvrije status van zijn kerk in gevaar brengen. Wel riep hij iedereen op de volgende morgen zijn volksvertegenwoordiger te bellen en het onderwerp onder de aandacht te brengen. ,,Er staat een hoop op het spel in deze strijd. Een neutrale stem is een stem voor de tegenpartij'', besloot hij. ,,Speak now or be forced to forever hold your peace.''