Absurde situatie voor particuliere verhuurder 1

Terecht besteedt NRC Handelsblad ruim aandacht aan de absurde situatie waarin veel particuliere verhuurders zich al geruime tijd bevinden. De situatie is echter nog wat absurder dan de krant beschrijft. Zo wordt de particuliere verhuurder van woningen niet alleen gekweld door kortzichtige huurcommissies en lokale lasten, hij wordt sinds enkele jaren ook door de inkomstenbelasting onevenredig aangeslagen: alsof zijn huis op de vrije markt wordt verhuurd. In het voorbeeld dat Maarten Huygen op 4 december gaf van het appartementje van drie ton aan de Keizersgracht dat van de huurcommissie slechts 350 euro per maand mag opbrengen, betaalt hij niet alleen een kleine duizend euro gemeentelijke lasten plus de nodige hypotheekrente, hij betaalt ook nog eens 1,2 procent vermogensbelasting. Dat wil zeggen 3.600 euro per jaar.

Bij een maximale huur van 350 euro per maand die de huurcommissie voor zo'n pand nu redelijk vindt, levert dat niet alleen verlies, maar zelfs een absurd groot verlies op.

Misschien verdient het aanbeveling om niet alleen de huren zo snel mogelijk te liberaliseren, maar ook de fiscus te doordringen van de onhoudbaarheid van hun tarievenstelsel voor verhuurde woningen. Ten onrechte gaat de inkomstenbelasting nu van de veronderstelling uit dat een huis van 3 ton, net als elk ander bezit van 3 ton, 4 procent rendement zou kunnen hebben. In het geval van verhuurde woningen in niet geliberaliseerd gebied lijkt 4 procent verlies reëler.